Дил май барӣ ба рафтан ва ҳар кӯ чунон равад

دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود

Мардуми замини з дида кунад то бидон равад

مردم زمین ز دیده کند تا بدان رود

Ҳангоми боз рафтан ту мурдан ман аст

هنگام باز رفتن تو مردن من است

Ночори мурданӣ буд он дам ки ҷон равад

ناچار مردنی بود آن دم که جان رود

Ҳар хомшӣ ки рӯй ту бинад фиғон кунад

هر خامشی که روی تو بیند فغان کند

Ҳар гуҳ ки пери сӯй ту ояд , ҷавон равад

هر گه که پیر سوی تو آید، جوان رود

Ман миннати ҷафои ту бар ҷони нуҳум , аз онк

من منت جفای تو بر جان نهم، از آنک

Шамшери дӯстони ҳама бар некӯон равад

شمشیر دوستان همه بر نیکوان رود

Кӯшам ки ном ту набарам , лек чун кунам ?

کوشم که نام تو نبرم، لیک چون کنم؟

Чун ҳар чаҳ дар диласт маро бар забон равад

چون هر چه در دل است مرا بر زبان رود

Осони мгири оҳу дами сарди ошиқон

آسان مگیر آه و دم سرد عاشقان

эй дил , мабод бар ту ки бод хазон равад

ای دل، مباد بر تو که باد خزان رود

Фарёди хостаи сет , бгўииш , эй рақиб

فریاد خواسته ست، بگوییش، ای رقیب

То чанд гуҳи зи дидаи мардум ниҳон равад

تا چند گه ز دیده مردم نهان رود

эй ма , куҷои рисӣ ба рикобнигор ман

ای مه، کجا رسی به رکاب نگار من

Гирам ки худ Аннани ту бар осмон равад

گیرم که خود عنان تو بر آسمان رود

Моро на бахти ёр ва на ёри ошно , дареғ

ما را نه بخت یار و نه یار آشنا، دریغ

Ин умр бебадал ки ҳама ройгон равад

این عمر بی بدل که همه رایگان رود

Хусрав , агар батон ба қисосаш равон кунанд

خسرو، اگر بتان به قصاصش روان کنند

Хўшдл чунон равад ки касе миҳмон равад

خوشدل چنان رود که کسی میهمان رود