Ин дил ки ҳар шабяши зи солӣ фузун равад

این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

Икдм чаҳ бошад , ар сӯии сабр ва сукӯн равад

یکدم چه باشد، ار سوی صبر و سکون رود

Зинҳор дил барем зи савдои ишқ , аз онк

زنهار دل بریم ز سودای عشق، از آنک

Девии сети инки на ба дуо ва фусун равад

دیوی ست اینکه نه به دعا و فسون رود

Бедард гуядам ки чаро шом то саҳар

بی درد گویدم که چرا شام تا سحر

Гиряи зи чашми ту занҳоят фузун равад

گریه ز چشم تو زنهایت فزون رود

Дардии сет дар дилам ки буд ҳақ ба дасти ман

دردی ست در دلم که بود حق به دست من

Аз чашми мангар аз ба дили об хӯн равад

از چشم من گر از به دل آب خون رود

Бодои фидоаши дидау дили он замон ки ӯ

بادا فداش دیده و دل آن زمان که او

Дили дуздаду зи дидаи ошиқ бурун равад

دل دزدد و ز دیده عاشق برون رود

Бастии дилам ба зулфу ҳамеи роняши зи пеш

بستی دلم به زلف و همی رانیش ز پیش

Бечораи пои баста ба занҷир чун равад ?

بیچاره پای بسته به زنجیر چون رود؟

Назора ту ҳаст кушандатар аз фироқ

نظاره تو هست کشنده تر از فراق

Ҷонӣ ки монда буд зи ҳиҷрон кунун равад

جانی که مانده بود ز هجران کنون رود

Ҷони зери пои ту ба ҳавас май даҳум , магар

جان زیر پای تو به هوس می دهم، مگر

Якбори пой то ҳавас аз дил бурун равад

یکبار پای تا هوس از دل برون رود

Хусрав , чу лоф ишқ задӣ , аз бало матарс

خسرو، چو لاف عشق زدی، از بلا مترس

Зинсон бар аҳли ишқи басӣ озмӯн равад

زینسان بر اهل عشق بسی آزمون رود