Бози ин дилами хаданги балоро нишона шуд

باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد

Венаи заҳри морўш ба сӯии мо равона шуд

وین زهر ماروش به سوی ما روانه شد

Бедори бахти мо ки ту дидӣ , ба хоб рафт

بیدار بخت ما که تو دیدی، به خواب رفت

Ваон айшҳои хуш ки шунидӣ , фасона шуд

وان عیشهای خوش که شنیدی، فسانه شد

Ақлӣ ки дар фарохии айшами рафиқ буд

عقلی که در فراخی عیشم رفیق بود

Чун дид танагии дили ман бар карона шуд

چون دید تنگی دل من بر کرانه شد

Мурғӣ ки осмони қафас буд миҳмон

مرغی که آسمان قفس بود میهمان

Бингар қафаси шикасту сӯй ошиёна шуд

بنگر قفس شکست و سوی آشیانه شد

Он сар ки сӯфӣонаи кулоҳаш гарон намӯд

آن سر که صوفیانه کلاهش گران نمود

Баҳр батон сбўкш хморхонаҳ шуд

بهر بتان، سبوکشِ خَمّارخانه شد

Сӯфӣ ки доғро ба ҳазор оби дидаи шаст

صوفی که داغ را به هزار آب دیده شست

Зоҳид бидор чаҳ , масти шароб муғона шуд

زاهد بد، ارچه مست شراب مغانه شد

Даврии ҳиҷри худ раги ҷонами гусаста буд

دوری هجر خود رگ جانم گسسته بود

Теғӣ ки зад рақиб бидонам баҳона шуд

تیغی که زد رقیب بدانم بهانه شد

Гуҳи коҳишии зи дшну гуҳи таънае зи дӯст

گه کاهشی ز دشمن و گه طعنه‌ای ز دوست

Мискин касе ки бастаи банд замона шуд

مسکین کسی که بسته بند زمانه شد

Хусрави зи баси ғубори ҳасад хок ме хӯрд

خسرو ز بس غبار حسد خاک می‌خورد

Зон хоки раҳ ки лозими он остона шуд

زان خاک ره که لازم آن آستانه شد