ё раб , ки дод оинаи он бути параст ро

یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

Кӯ дид ҳасани хешу змои баради даст ро

کو دید حسن خویش و زما برد دست را

Хӯн мехӯрд , ба сина дарун меравад , балост

خون می خورد، به سینه درون می رود،بلاست

Ёрб , ки роҳ медиҳад он тарки маст ро

یارب، که راه می دهد آن ترک مست را

Девона батон накунад рӯ ба каъба , зонк

دیوانه بتان نکند رو به کعبه، زانک

Таъзими каъбаи куфр буд бути параст ро

تعظیم کعبه کفر بود بت پرست را

Ҷоно , нарафтании сет чу дилҳо зи зулфи ту

جانا، نرفتنی ست چو دلها ز زلف تو

Чандини гиреҳ чаҳ май зании он зулфи шаст ро

چندین گره چه می زنی آن زلف شست را

Мхроми азин нмт ки ба шаҳр аз хромшт

مخرام ازین نمط که به شهر از خرامشت

Бар ҷо намонад як қадам аҳл нишаст ро

بر جا نماند یک قدم اهل نشست را

Чандин чаҳ ғамза май занӣ аз баҳри куштанам

چندین چه غمزه می زنی از بهر کشتنم

Сайди ту зинда нест макун ранҷаи шаст ро

صید تو زنده نیست مکن رنجه شست را

Хусрав чу ҷон наёфт ба ишқи ту мард нест

خسرو چو جان نیافت به عشق تو مرد نیست

Зини раҳ ба хӯни дида чаҳ шӯеи ту даст ро

زین ره به خون دیده چه شویی تو دست را