Чашми фусунгари ту ки дод фусун диҳад

چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

Донои зимоми ақл ба даст ҷунун диҳад

دانا زمام عقل به دست جنون دهد

Хуноба мехӯрам зи ғам ва гиря ме кунам

خونابه می خورم ز غم و گریه می کنم

Оре , шароби гавҳар ҳар кас бурун диҳад

آری، شراب گوهر هر کس برون دهد

Ғам дар дил ва ҷигар хӯрд ар вай бидон буд

غم در دل و جگر خورد ار وی بدان بود

Ҳар кӯи ниҳолро бадали об хӯн диҳад

هر کو نهال را بدل آب خون دهد

Масти нишоту айш куҷо гардад одамӣ ?

مست نشاط و عیش کجا گردد آدمی؟

Даври фалак чу бода ба ҷомаш нигун диҳад

دور فلک چو باده به جامش نگون دهد

Гуфтӣ буруни мадаи ғами худ , чун ниҳон кунам ?

گفتی برون مده غم خود، چون نهان کنم؟

Чун ранги рухи гувоҳии ҳол дарун диҳад

چون رنگ رخ گواهی حال درون دهد

Иҷроӣ ҷавр мекунамат бар худ , эй аҷаб

اجرای جور می کنمت بر خود، ای عجب

Шишаи фуруши санг ба девона чун диҳад

شیشه فروش سنگ به دیوانه چون دهد

Хусрави зи баҳр онкӣ хӯрд санг бар дарат

خسرو ز بهر آنکه خورد سنگ بر درت

Худро миёни ҳалқаи Тифлон забун диҳад

خود را میان حلقه طفلان زبون دهد