Девона кард зулфи ту дар як назари маро

دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

Фарёд азон ду силсилаи машктар маро

فریاد ازان دو سلسله مشک تر مرا

Сангини дили ту сахттар аз санг мармар аст

سنگین دل تو سخت تر از سنگ مرمر است

Кӯҳ ғамаст бар дил азон санг , мари маро

کوه غم است بر دل ازان سنگ، مر مرا

Даии ғамза ту кард ишорат ба сӯии лаб

دی غمزه تو کرد اشارت به سوی لب

То бӯса Эй диҳад зи шукри хубтар маро

تا بوسه ای دهد ز شکر خوبتر مرا

Рӯяти гулу лабати шукр ва ин аҷаб ки нест

رویت گل و لبت شکر و این عجب که نیست

Ҷузи дарди сар ба ҳосил азон гули шукри маро

جز درد سر به حاصل ازان گل شکر مرا

Гуфтам лаби туро ки марои ишва Эй бидиҳ

گفتم لب ترا که مرا عشوه ای بده

Аз худ надоди ишва касеро магари маро

از خود نداد عشوه کسی را مگر مرا

Чун ман турои даруни дили хеши доштам

چون من ترا درون دل خویش داشتم

Охир чаҳ дашна доштае дар ҷигари маро

آخر چه دشنه داشته ای در جگر مرا

Бо хусравати шумор висоласт ҳар шабӣ

با خسروت شمار وصال است هر شبی

Як шаби ҳам аз туфайлии хусрави шимури маро

یک شب هم از طفیلی خسرو شمر مرا