зи гашт маст расед ва ба ҳуш хеш набӯд

ز گشت مست رسید و به هوش خویش نبود

Дилами зи сабри басӣ лоф зад , веляш набӯд

دلم ز صبر بسی لاف زد، ولیش نبود

Заданд роҳи дилами оҳӯон бе инсоф

زدند راه دلم آهوان بی انصاف

Ки аз ҳазор хадангаши яке ба кеш набӯд

که از هزار خدنگش یکی به کیش نبود

Ба сад ҳазор дилаш ошиқон харидоранд

به صد هزار دلش عاشقان خریدارند

Баҳоии Юсуф агар ҳафдаҳи қалб беш набӯд

بهای یوسف اگر هفده قلب بیش نبود

Дил ӯ Фгнди маро дар чаҳ занхдонаш

دل او فگند مرا در چه زنخدانش

Вагарнаи чашми ман хӯни гирифта пеш набӯд

وگرنه چشم من خون گرفته پیش نبود

Набӯд имшаб сӯзанда марои ҷузи тап

نبود امشب سوزنده مرا جز تپ

Дил ар чаҳ буд , валикин ба даст хеш набӯд

دل ار چه بود، ولیکن به دست خویش نبود

Намак ба риши ман , эй порсо , мазан аз панд

نمک به ریش من، ای پارسا، مزن از پند

Ба шукри онкии дилати ҳечгоҳ риш набӯд

به شکر آنکه دلت هیچگاه ریش نبود

Хушаст ишқ ба гуфтан , вале чаҳ донеи дард

خوش است عشق به گفتن، ولی چه دانی درد

Туро ки буд лабӣу намак ба риш набӯд

ترا که بود لبی و نمک به ریش نبود

Чу васл май талабии хусрав , аз бало магрез

چو وصل می طلبی خسرو، از بلا مگریز

Ки дар ҷаҳони асалӣ бегазанд неш набӯд

که در جهان عسلی بی گزند نیش نبود