Маӣ бар омад ва аз моҳи ман хабар нарасед

مهی بر آمد و از ماه من خبر نرسید

Насимӣ аз сари он зулфи тоза тар нарасед

نسیمی از سر آن زلف تازه تر نرسید

Кадоми дида хўнбор шуд ънонгирш ?

کدام دیده خونبار شد عنانگیرش؟

Ки даври мондаи ман ҳеҷ аз он сафар нарасед

که دور مانده من هیچ از آن سفر نرسید

Забони зи пурсиши ояндагонам обила шуд

زبان ز پرسش آیندگانم آبله شد

Каз он мусофири раҳи даври ман хабар нарасед

کز آن مسافر ره دور من خبر نرسید

Бсухтам ба шаби ҳиҷру кунҷи танҳоӣ

بسوختم به شب هجر و کنج تنهایی

Ки каси зи ҳоли ман мустаманд бар нарасед

که کس ز حال من مستمند بر نرسید

Куҷо ба суҳбати ёрӣ ба айш бинишастам ?

کجا به صحبت یاری به عیش بنشستم؟

Ки ҳиҷр теғ кашида ду аспа дар нарасед

که هجر تیغ کشیده دو اسپه در نرسید

зи хӯн дида навиштам ҳазор номаи дард

ز خون دیده نوشتم هزار نامه درد

Ҳануз қиссаи андӯҳи ман , ба сар нарасед

هنوز قصه اندوه من، به سر نرسید

Гузашт бар дилами андӯҳи сад ҳазор қиёс

گذشت بر دلم اندوه صد هزار قیاس

Ҳануз ин шаби ҳиҷри маро саҳар нарасед

هنوز این شب هجر مرا سحر نرسید

Ба сад дуои назарии хост дар Рахш , хусрав

به صد دعا نظری خواست در رخش، خسرو

Дар интизор бамурд ва бидон назар нарасед

در انتظار بمرد و بدان نظر نرسید