зи хонаи дӯш ки он ғамзаи зан бурун омад

ز خانه دوش که آن غمزه زن برون آمد

Ҳазор ҷони гиромии зи тан бурун омад

هزار جان گرامی ز تن برون آمد

Набарди каси дили овораи боз ҳар сӯе

نبرد کس دل آواره باز هر سویی

Ки баҳр дидан ӯ марду зан бурун омад

که بهر دیدن او مرد و زن برون آمد

Ба зулфи шона ҳаме кард дай ки чандини дил

به زلف شانه همی کرد دی که چندین دل

Шикастаи бастаи з ҳар як шикан бурун омад

شکسته بسته ز هر یک شکن برون آمد

Аҷаб буд ки агар ман зем дар ин наврӯз

عجب بود که اگر من زیم در این نوروز

Ки сабзатар ӯ аз саман бурун омад

که سبزه تر او از سمن برون آمد

Шабам бигуфт ки чун неи бсўзмти зи нигоҳ

شبم بگفت که چون نی بسوزمت ز نگاه

Куҷо ваа аз лабаши ин як сухан бурун омад

کجا وه از لبش این یک سخن برون آمد

Дамии зи хонаи буруни окаҳи бинмт ногоҳ

دمی ز خانه برون آکه بینمت ناگاه

Ки баҳр дидан ман ҷони ман бурун омад

که بهر دیدن من جان من برون آمد

Ба ишқ мерад хусрав , чаҳ турфаи фолӣ буд ?

به عشق میرد خسرو، چه طرفه فالی بود؟

зи ғайб кин сухан аз ҳар даҳан бурун омад

ز غیب کاین سخن از هر دهن برون آمد