Дили маро чу з рӯй ту ёд ме ояд

دل مرا چو ز روی تو یاد می آید

Ҳазор шодӣ дар дил зиёд ме ояд

هزار شادی در دل زیاد می آید

Ту пои хеш фаромӯш кардае аз ҳасан

تو پای خویش فراموش کرده ای از حسن

Каҷот аз ман саргашта ёд ме ояд

کجات از من سرگشته یاد می آید

Ғами ту дар дилами оташи ниҳод ва аз лаълат

غم تو در دلم آتش نهاد و از لعلت

Сад оташ дигар андар ниҳод ме ояд

صد آتش دگر اندر نهاد می آید

Саводи чин шуда зулфин ту ки ҳар саҳарам

سواد چین شده زلفین تو که هر سحرم

Насими машки афшон зон савод ме ояд

نسیم مشک افشان زان سواد می آید

Муроди синаи хусрави туе ва рӯй туро

مراد سینه خسرو تویی و روی ترا

Ҳар он сифат ки кунам бар мурод ме ояд

هر آن صفت که کنم بر مراد می آید