Сабои насимӣ аз он ошно наме орад

صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد

Шудам хароб ва надонам , чаро наме орад ?

شدم خراب و ندانم، چرا نمی آرد؟

Хушаст боду лекин чаҳ суд , чун хабарӣ

خوش است باد و لیکن چه سود، چون خبری

Аз он мусофири раҳи даври мо наме орад

از آن مسافر ره دور ما نمی آرد

Бикушт , кандан ҷонами зи ҳиҷр ва мурдан нест

بکشت، کندن جانم ز هجر و مردن نیست

Аҷал , чигуна кунам ҷон , худо наме орад

اجل، چگونه کنم جان، خدا نمی آرد

Киришма чанд кунӣ бар ман , охир ин ҷонӣаст

کرشمه چند کنی بر من، آخر این جانیست

Наме дамади зи замину сабо наме орад

نمی دمد ز زمین و صبا نمی آرد

Наме барад ба фалак зорем ҳазор дуо

نمی برد به فلک زاریم هزار دعا

Чаҳ фоида чу ҷавоби дуо наме орад

چه فایده چو جواب دعا نمی آرد

зи гашти кӯии ту аз бас ки банда рафт аз ҷо

ز گشت کوی تو از بس که بنده رفت از جا

Чунон шудаи сет ки худро ба ҷо наме орад

چنان شده ست که خود را به جا نمی آرد

Ҳазор хўшдлии оради фалаки ҳаме , хусрав

هزار خوشدلی آرد فلک همی، خسرو

Вале чаҳ чора ки баҳри гадо наме орад

ولی چه چاره که بهر گدا نمی آرد