Вафои зи ёри ҷФокор чун наме ояд

وفا ز یار جفاکار چون نمی آید

Ҷафои зи ёри вафодори ҳам наме шояд

جفا ز یار وفادار هم نمی شاید

Ҷафо чаҳ бошаду номи вафо ки бози барад ?

جفا چه باشد و نام وفا که باز برد؟

Ба ҳазратӣ ки ду олам ба ҳеҷ бурноед

به حضرتی که دو عالم به هیچ برناید

Марои зи ҷумлаи ҷаҳони суҳбати ту май бояд

مرا ز جمله جهان صحبت تو می باید

Турои зи хизмати ман заррае наме бояд

ترا ز خدمت من ذره ای نمی باید

Ба рағми хотири ман қавл душманон кардӣ

به رغم خاطر من قول دشمنان کردی

Чаҳ толеъии сети марои оҳ , то чаҳ пеш ояд ?

چه طالعی ست مرا آه، تا چه پیش آید؟

Минуаш май ба ҳарифони сифлаи табъи хасис

منوش می به حریفان سفله طبع خسیس

Ки то ба вақти хуморат сдоъ нафазояд

که تا به وقت خمارت صداع نفزاید

Ба обрӯии муҳаббат ки беғараз бишинав

به آبروی محبت که بی غرض بشنو

Ки аз мусоҳиби ноҷинс ҳеҷ накушояд

که از مصاحب ناجنس هیچ نگشاید

Битарс аз оҳи дили ман ки мубталои туам

بترس از آه دل من که مبتلای توام

Ба солҳо дигарат кӣ чу ман ба даст ояд

به سالها دگرت کی چو من به دست آید

Ба рӯзи васл ту дорад хабар , дили шодӣ

به روز وصل تو دارد خبر، دل شادی

Марои ду дидаи шаби ҳиҷри хӯни биполояд

مرا دو دیده شب هجر خون بپالاید

Агар чаҳ хилвати хусрав мунаввараст , вале

اگر چه خلوت خسرو منور است، ولی

Ба ҷузи ҳузури тўоши ҳеҷ дар наме бояд

به جز حضور تواش هیچ در نمی باید