Ҷон ба хомӯшии баромад безабонӣ чанд ро

جان به خاموشی برآمد بی زبانی چند را

Гуҳ гуҳӣ мекун навозиш , миҳмонӣ чанд ро

گه گهی می کن نوازش، میهمانی چند را

Дай чу берун омадӣ хуй карда рӯ , ҳар қатра Эй

دی چو بیرون آمدی خوی کرده رو، هر قطره ای

Гашти тӯфони балои хону Монӣ чанд ро

گشت طوفان بلای خان و مانی چند را

Гар зании шамшер аз ғамзаи ту эй султони ҳасан

گر زنی شمشیر از غمزه تو ای سلطان حسن

Ин сиёсати сахттар перу ҷавонӣ чанд ро

این سیاست سخت تر پیر و جوانی چند را

Ман зи ту маҳрӯму халқӣ дар гумони ин ҳам хуш аст

من ز تو محروم و خلقی در گمان این هم خوش است

Бод ёрб , рӯзи некӯи бадгумонӣ чанд ро

باد یارب، روز نیکو بدگمانی چند را

Деги васли каси нпхтӣ , варна ҳар дами васли ту

دیگ وصل کس نپختی، ورنه هر دم وصل تو

Оташӣ бар кард ва ҳизум кард ҷонӣ чанд ро

آتشی بر کرد و هیزم کرد جانی چند را

Чанд таънаи оқилонро , як замони беруни хиром

چند طعنه عاقلان را، یک زمان بیرون خرام

Сӯхта чун мекунӣ номеҳрбонӣ чанд ро

سوخته چون می کنی نامهربانی چند را

Як як андари кӯии ту бе доғи оҳ ман намонад

یک یک اندر کوی تو بی داغ آه من نماند

Ваа ки охир чанд сӯзам безабонӣ чанд ро

وه که آخر چند سوزم بی زبانی چند را

Гар нагардад хок дар Кувайт чаҳ кор ояд танам ?

گر نگردد خاک در کویت چه کار آید تنم؟

Баҳри ин прўрдми охири устихонӣ чанд ро

بهر این پروردم آخر استخوانی چند را

Сад чу хусрав мекунад ҷони пешати охири ханда Эй

صد چو خسرو می کند جان پیشت آخر خنده ای

Зонка шуд ҳангоми ёсини нотавонӣ чанд ро

زانکه شد هنگام یاسین ناتوانی چند را