На пеш аз ин мижаи зингўнаҳи хўнФшонм буд

نه پیش از این مژه زینگونه خونفشانم بود

Назораи ту бало шуд ки он замонам буд

نظاره تو بلا شد که آن زمانم بود

Ба ҷони ту ки фурӯи номадии шабӣ аз дил

به جان تو که فرو نامدی شبی از دل

Дамӣ чаҳ бошад , агар аз ту дили гаронам буд

دمی چه باشد، اگر از تو دل گرانم بود

Забони ҳадис ту мегуфт дӯшу дил май сӯхт

زبان حدیث تو می گفت دوش و دل می سوخت

Расед кор ба ҷону сухани ҳамонам буд

رسید کار به جان و سخن همانم بود

Хаёли ваии расанами баста дар гулӯ май гашт

خیال وی رسنم بسته در گلو می گشت

Ҳануз дил ба сӯии зулфи ту кшонм буд

هنوز دل به سوی زلف تو کشانم بود

Бикаш мароу зи сар зинда кун ба хеши охир

بکش مرا و ز سر زنده کن به خویش آخر

Ба ҷони колбудӣ чанд зинда донам буд

به جان کالبدی چند زنده دانم بود

Дар он ҷаҳони ман ва ишқат гузоштам ба дарат

در آن جهان من و عشقت گذاشتم به درت

Тани хароб ки ҳамроҳи ин ҷаҳонам буд

تن خراب که همراه این جهانم بود

Ҷудо шудӣ зи фироқи ту банди бандам , лек

جدا شدی ز فراق تو بند بندم، لیک

зи ҷуръаҳои ту пайванди устихонам буд

ز جرعه های تو پیوند استخوانم بود

Ба бандагии ғамат ҷон фурухтам мхрид

به بندگی غمت جان فروختم مخرید

Ки доғҳои куҳани гирди гирди ҷонам буд

که داغهای کهن گرد گرد جانم بود

Ба нозгўиӣ , хусрав сабур бош ба ишқ

به نازگویی، خسرو صبور باش به عشق

Чаро набошам , ҷоно , агар тавонам буд

چرا نباشم، جانا، اگر توانم بود