Сабои зи зулфи ту бӯе ба ошиқон оварад

صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

Насими он ба тани рафтаи боз ҷон оварад

نسیم آن به تن رفته باز جان آورد

Ҳазор ҷон сазад аз мужда , гурба бод диҳанд

هزار جان سزد از مژده، گربه باد دهند

Ки назд длшдгони буи длстон оварад

که نزد دلشدگان بوی دلستان آورد

Хабари зи чини сари зулфи мшкбўӣ ту дод

خبر ز چین سر زلف مشکبوی تو داد

Сабо чу аз дил гум гаштаам нишон оварад

صبا چو از دل گم گشته ام نشان آورد

Агар на ҷони азизӣ , чаро дамӣ бе ту ?

اگر نه جان عزیزی، چرا دمی بی تو؟

Ба коми дили нафасии барнаме тавон оварад

به کام دل نفسی برنمی توان آورد

Дилами зи лутфи ту рамзӣ ба гӯш ту ме гуфт

دلم ز لطف تو رمزی به گوش تو می گفت

зи шавқи ашки чами об дар даҳон оварад

ز شوق اشک چم آب در دهان آورد

Ҳазор бӯса лабам зад зи шавқ бар даҳанам

هزار بوسه لبم زد ز شوق بر دهنم

Азон ки номи даҳони ту бар даҳон оварад

ازان که نام دهان تو بر دهان آورد

Ба шасти ҳиҷри ту бар ҷон биқрорм зад

به شست هجر تو بر جان بیقرارم زد

Ҳар он хаданг ки айём дар камон оварад

هر آن خدنگ که ایام در کمان آورد

Касе ба қурбати ту даст ёфт чун хусрав

کسی به قربت تو دست یافت چون خسرو

Ки рӯй сӯии туу пушт бар ҷаҳон оварад

که روی سوی تو و پشت بر جهان آورد