Хитоби талъати ту нома замин карданд

خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

Фариштагони ҳама бар рӯят офарин карданд

فرشتگان همه بر رویت آفرین کردند

Ба зер ҳар хами мӯе барои куштани халқ

به زیر هر خم مویی برای کشتن خلق

Ҳазор фитна чу дуздони шаб камӣн карданд

هزار فتنه چو دزدان شب کمین کردند

Аз ангҳӣ ки баромади хати ту гирди изор

از انگهی که برآمد خط تو گرد عذار

Басои касон ки чу хати хона коғазин карданд

بسا کسان که چو خط خانه کاغذین کردند

Ба нотавонии чашми ту хости қурбонӣ

به ناتوانی چشم تو خواست قربانی

Хушам ки туррау зулфат маро гузин карданд

خوشم که طره و زلفت مرا گزین کردند

Батон ки даст намуданд халқро дар хӯн

بتان که دست نمودند خلق را در خون

Ба аҳди ту ҳамаи дасти андар остин карданд

به عهد تو همه دست اندر آستین کردند

зи хок мҳргё раст , худ куҷо ба дарат ?

ز خاک مهرگیا رست، خود کجا به درت؟

Касони зи донаи дили тухм дар замин карданд

کسان ز دانه دل تخم در زمین کردند

Агар фиришта шавад баста чун магас на аҷаб

اگر فرشته شود بسته چون مگس نه عجب

Азон лабӣ ки чу ҷлоб ангабин карданд

ازان لبی که چو جلاب انگبین کردند

зи ман саволӣ кунӣ ,гар чаҳ масту мадҳушӣ

ز من سؤالی کنی، گر چه مست و مدهوشی

зи чашмаот ки тороҷи ақл ва дайн карданд

ز چشمهات که تاراج عقل و دین کردند

Зананд таъна ки расво чаро шудӣ , хусрав ?

زنند طعنه که رسوا چرا شدی، خسرو؟

Марои қазоу қадар , чун кунам , чунин карданд

مرا قضا و قدر، چون کنم، چنین کردند