Фусурдаро сухан аз ошиқӣ набояд ронад

فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

Ки гирди офият аз остин ҷон нафишонд

که گرد عافیت از آستین جان نفشاند

Ба сӯзи ишқи дилами пеши азин ҳаваси барадӣ

به سوز عشق دلم پیش ازین هوس بردی

Кунун ки шуълаи баромад наме туонаш нишонд

کنون که شعله برآمد نمی توانش نشاند

Биор , соқӣ , ҷом ва бисоз , мутриб , чанг

بیار،ساقی، جام و بساز، مطرب، چنگ

Ки дар ман онкии нишони салоҳ буд намонад

که در من آنکه نشان صلاح بود نماند

з гиря менатавонам навишт нома ба дӯст

ز گریه می نتوانم نوشت نامه به دوست

Вагар ҷавоб расад низ менаёрам хонд

وگر جواب رسد نیز می نیارم خواند

Шабӣ ки даст дар оғӯш кард хусрав ро

شبی که دست در آغوش کرد خسرو را

Чаро ба гардан ӯ теғ обдор бимонад

چرا به گردن او تیغ آبدار بماند