Дар ту касоне ки назар ме кунанд

در تو کسانی که نظر می کنند

Ҳастӣ худ зер ва зибр ме кунанд

هستی خود زیر و زبر می کنند

Сандали дарди сар ишқаст , онк

صندل درد سر عشق است، آنک

Хок дарат такя сар ме кунанд

خاک درت تکیه سر می کنند

Аз паии буии ту нафасҳои ман

از پی بوی تو نفسهای من

Хосияти бод саҳар ме кунанд

خاصیت باد سحر می کنند

Ханда ки бар ман ду лабат ме зананд

خنده که بر من دو لبت می زنند

Нархи гулу шакл гуҳар ме кунанд

نرخ گل و شکل گهر می کنند

Ту лаби худ шӯй ва бидиҳ , кин пас аст

تو لب خود شوی و بده، کین پس است

Халқ ки ҳалвои з шукр ме кунанд

خلق که حلوا ز شکر می کنند

Тӯшаи ҷигар пухтаам аз баҳри онк

توشه جگر پخته ام از بهر آنک

Ҷону дилам ҳар ду сафар ме кунанд

جان و دلم هر دو سفر می کنند

Ақли марои корФзоёни ишқ

عقل مرا کارفزایان عشق

Куҳнаи дарахтии сет ки бар ме кунанд

کهنه درختی ست که بر می کنند

Панд ки гӯйанд ба дилсӯзем

پند که گویند به دلسوزیم

Сӯхтаро сӯхта тар ме кунанд

سوخته را سوخته تر می کنند

Хусрав , агар сайри з ҷон нестанд

خسرو، اگر سیر ز جان نیستند

Халқ дар он рӯ чаҳ назар мекунанд ?

خلق در آن رو چه نظر می کنند؟