Дил ки на зъшқи пораи пора буд

دل که نه زعشق پاره پاره بود

Дил нагӯям ки санги хора буд

دل نگویم که سنگ خاره بود

Пермардӣ ки аз ҷафои ҷавон

پیرمردی که از جفای جوان

Хӯн нахурда сети ширхора буд

خون نخورده ست شیرخواره بود

эй ки ма бо камоли хӯбии хеш

ای که مه با کمال خوبی خویش

Пеш рӯй ту пешкора буд

پیش روی تو پیشکاره بود

Ҳар ки якбор дид рӯй туро

هر که یکبار دید روی ترا

То зайд дар ғами дубора буд

تا زید در غم دوباره بود

Гар зи кофар буд ҳазор савор

گر ز کافر بود هزار سوار

Чашми ту мейри он ҳазора буд

چشم تو میر آن هزاره بود

Чун лабатро ба газ пора кунам

چون لبت را به گاز پاره کنم

Лаб набошад наботи пора буд

لب نباشد نبات پاره بود

Нест як чораи васлро , вонгоаҳ

نیست یک چاره وصل را، وانگاه

намезем ман ҳазор чора буд

می زیم من هزار چاره بود

Хоки пои ту май кашам дар чашм

خاک پای تو می کشم در چشم

Магари ин ашкро канора буд

مگر این اشک را کناره بود

Ҳар шабӣ хусравасту бедорӣ

هر شبی خسرو است و بیداری

Мӯнисашгар буд , ситора буд

مونسش گر بود، ستاره بود