Аз даҳонати сухан ба ком расад

از دهانت سخن به کام رسد

Аз лабони ту май ба ҷом расад

از لبان تو می به جام رسد

Аз пай бастани лаб , аз зулфат

از پی بستن لب، از زلفت

Ҳар шабии сад ҳазор дом расад

هر شبی صد هزار دام رسد

Зулфат ар чоштгаҳ бипаймоем

زلفت ار چاشتگه بپیمایم

То ба поёни намоз шом расад

تا به پایان نماز شام رسد

Ба саломяти ҷон ба боди даҳум

به سلامیت جان به باد دهم

Он замон каз туам салом расад

آن زمان کز توام سلام رسد

Ту кунӣ ҷавру тири нолаи ман

تو کنی جور و تیر ناله من

Ҳам бад-ӣни ҷон нотамом расад

هم بدین جان ناتمام رسد

Хом корӣ макун мабод имрӯз

خام کاری مکن مباد امروز

Коташи ман ба чун ту хом расад

کاتش من به چون تو خام رسد

Васлу ҳиҷрат ба кана кор мананд

وصل و هجرت به کنه کار منند

То азин ҳар давом кадом расад

تا ازین هر دوام کدام رسد

Васл агар даст дод , ҳам дар пай

وصل اگر دست داد، هم در پی

Ҳиҷри ногуҳ ба интиқом расед

هجر ناگه به انتقام رسید

Кашад аз ҳиҷру ғусса ,гар рӯзӣ

کشد از هجر و غصه، گر روزی

Банда хусрав бидон ғулом расад

بنده خسرو بدان غلام رسد