Соқио , пеши ори ҷом бо сафои хеш ро

ساقیا! پیش آر جامِ با صفای خویش را

Рӯй мо байн ва ба мо даҳ рӯнамои хеш ро

روی ما بین و به ما ده رونمای خویش را

Каф чу гунбадҳо кунад ҳар дами салои нӯши кӯ

کف چو گنبدها کند هر دم صلای نوش کو

То заҳри гунбади садои ёбии салои хеш ро

تا ز هر گنبد صدا یابی صلای خویش را

Кебеки рФторо , яке бхрому по бар лолаи соӣ

کبک رفتارا! یکی بخرام و پا بر لاله سای

Беҳино кун лаъли пои лолаи сои хеш ро

بی حنا کن لعل پای لاله‌سای خویش را

Дай шудӣ дар боғу гул аз баҳри гирд афшоданат

دی شدی در باغ و گل از بهر گَرد افشاندنت

Кард сад пари колаи домони қабои хеш ро

کرد صد پر کاله دامان قبای خویش را

Ҳар тарафи баҳри мубораки боди наврӯзи баҳор

هر طرف بهر مبارک باد نوروز بهار

намефиристад гул ба каф карда сабои хеш ро

می‌فرستد گل به کف کرده صبای خویش را

Кебеки кҳсорӣ , бирав эй лола , бар ҳар теғи кӯҳ

کبک کهساری! برو ای لاله، بر هر تیغ کوه

Гом чандон зад ки пар хӯн кард пои хеш ро

گام چندان زد که پر خون کرد پای خویش را

Як дами имрӯз аз чамани моро ба маҷлиси роҳи даҳ

یک دم امروز از چمن ما را به مجلس راه ده

То ситонем аз ту ҷом бо сафои хеш ро

تا ستانیم از تو جام با صفای خویش را