Бас ки андари дили фурӯи барадами ҳавои неш ро

بس که اندر دل فرو بردم هوای نیش را

Шуълаи афзӯнтар баромади сӯзи доғи хеш ро

شعله افزون تر برآمد سوز داغ خویش را

Душманӣ дорам ки ҷони қурбонӣ ӯ ме кунам

دشمنی دارم که جان قربانی او می کنم

Зонка тирӣ дар хураст ин кофари бдкиш ро

زانکه تیری در خور است این کافر بدکیش را

Чошнии дарди дили онкас ки нашносад ҳақаш

چاشنی درد دل آنکس که نشناسد حقش

Брдли маҷрӯҳи худ марҳами шиносади неш ро

بردل مجروح خود مرهم شناسد نیش را

Ашки тӯфони рез , баҳр ҷустани васлам чаҳ суд ?

اشک طوفان ریز، بهر جستن وصلم چه سود؟

Шаст натавон чун зи бахти мудаббирони дарвеш ро

شست نتوان چون ز بخت مدبران درویش را

Гар ба як ғамза намардум ман , макун хастаи дилам

گر به یک غمزه نمردم من، مکن خسته دلم

Новакӣ гар рафт каҷ , натавон шикастани кеш ро

ناوکی گر رفت کج، نتوان شکستن کیش را

Пндгўи коидбрини дили сӯхтаи гӯйӣ хас аст

پندگو کایدبرین دل سوخته گویی خس است

Кӯ ба ислоҳ чароғ ояд бисӯзад хеш ро

کو به اصلاح چراغ آید بسوزد خویش را

Боз чун аз дасти мқбл дар ҳаво гирад шикор

باز چون از دست مقبل در هوا گیرد شکار

Мурғи бирёни зи остини беруни баради дарвеш ро

مرغ بریان ز آستین بیرون برد درویش را

Хсрўо , дидаи фурӯи банду мубин рӯй рақиб

خسروا، دیده فرو بند و مبین روی رقیب

Зонка марҳам хуш набошад дидаҳои риш ро

زانکه مرهم خوش نباشد دیده های ریش را