Ончии як чанд об ҳайвон кард

آنچه یک چند آب حیوان کرد

Лаби лаълати ҳазор чандон кард

لب لعلت هزار چندان کرد

Чун бидид офтоби ранги лабат

چون بدید آفتاب رنگ لبت

Лаълро зери санг пинҳон кард

لعل را زیر سنگ پنهان کرد

Абр аз рашк дар дандонат

ابر از رشک در دندانت

Гавҳари хешро парешон кард

گوهر خویش را پریشان کرد

Ту бути озрӣу нақши рахт

تو بت آزری و نقش رخت

Оташи синаро гулистон кард

آتش سینه را گلستان کرد

То наравед гулӣ чу ту дар боғ

تا نروید گلی چو تو در باغ

Аз дами сарди ман зимистон кард

از دم سرد من زمستان کرد

Чашми бен давр аз чунон рӯе

چشم بن دور از چنان رویی

Ки аз ӯ чашм давр натавон кард

که از او چشم دور نتوان کرد

Ошиқонро ниҳоди чашми ту банд

عاشقان را نهاد چشم تو بند

Вонгаҳи андар чаҳ занхдон кард

وانگه اندر چه زنخدان کرد

Дил дар овехт ҷаъди ту ба расан

دل در آویخت جعد تو به رسن

Вонгаҳ аз ғамзаи тир борон кард

وانگه از غمزه تیر باران کرد

Ҳеҷ рӯзӣ нагашт соя ки ғам

هیچ روزی نگشت سایه که غم

На серуми рочўсоиаҳ гардон кард

نه سرم راچوسایه گردان کرد

Гашти вайрони згриаҳи хонаи чашм

گشت ویران زگریه خانه چشم

Ғами чунин чанд хона вайрон кард

غم چنین چند خانه ویران کرد

Дид хусрави хатат чўболб гуфт

دید خسرو خطت چوبالب گفت

Ки хзрмили об ҳайвон кард

که خضرمیل آب حیوان کرد