Дили бад-ӣн ва бадв нахоҳам дод

دل بدین و بدو نخواهم داد

Ҷуз ба ёр накӯ нахоҳам дод

جز به یار نکو نخواهم داد

Бе ту , эй орзӯии синаи ман

بی تو، ای آرزوی سینه من

Синаро орзӯ нахоҳам дод

سینه را آرزو نخواهم داد

Меҳри ту бар касе нахоҳам баст

مهر تو بر کسی نخواهم بست

Оби ҳайвон ба ҷӯ нахоҳам дод

آب حیوان به جو نخواهم داد

Гар ба бустон шукуфа хоҳам шуд

گر به بستان شکوفه خواهم شد

БиўФоиӣ чу ту нахоҳам дод

بیوفایی چو تو نخواهم داد

Бӯса Эй гуфтае , таваққуф чист ?

بوسه ای گفته ای، توقف چیست؟

ё бидиҳ ё бигӯ , « нахоҳам » дод

یا بده یا بگو، «نخواهم » داد

Бо рахти сӯии гул назар накунам

با رخت سوی گل نظر نکنم

Дил ба ранг ва ба бӯ нахоҳам дод

دل به رنگ و به بو نخواهم داد

Саг Кувайт гузид хусрав ро

سگ کویت گزید خسرو را

Баъди азин ҳам аз ӯ нахоҳам дод

بعد ازین هم از او نخواهم داد