Шабӣ ҳамчун саводи дидаи пари нур

شبی همچون سواد دیده پر نور

Ҳаво анбар фишон чун турраи ҳур

هوا عنبر فشان چون طره حور

Замонаи барги ъушрат соз карда

زمانه برگ عشرت ساز کرده

Фалаки дарҳои давлат боз карда

فلک درهای دولت باز کرده

Фурӯи мурдаи чароғи субҳ гоҳе

فرو مرده چراغ صبح گاهی

Нишот хоб карда мурғу моҳӣ

نشاط خواب کرده مرغ و ماهی

Муқӣмони замин дар пардаи роз

مقیمان زمین در پردهٔ راز

Арӯсони фалак дар ҷилваи ноз

عروسان فلک در جلوهٔ ناز

Кавокиб дар миёни серумаи ноб

کواکب در میان سرمهٔ ناب

Дуруст афганда марвориди шаби тоб

درست افگنده مروارید شب تاب

Кушодаи шаб дар ин товуси гавани боғ

گشاده شب در این طاووس گون باغ

Дами тоўсро бар синаи зоғ

دم طاوس را بر سینه زاغ

Фурӯи бардаи замонаи ҷоми ҷамшед

فرو برده زمانه جام جمشید

Шудаи ма дар замини меҳмони хуршед

شده مه در زمین مهمان خورشید

зи қасри оҳанг саҳро кард хусрав

ز قصر آهنگ صحرا کرد خسرو

Кашида боргаҳ бар сабзаи нав

کشیده بارگه بر سبزهٔ نو

Лаби шаҳр ва ду мутриби захмаи дуруд

لب شهر و دو مطرب زخمه درود

Ғубори ғами ҷаҳонро кард бадрӯд

غبار غم جهان را کرد بدرود

Мънбри шамъҳои маҷлиси афрӯз

معنبر شمعهای مجلس افروز

Кушода дар дили шаби равзани рӯз

گشاده در دل شب روزن روز

Бихӯр миҷмар аз авди қиморӣ

بخور مجمر از عود قماری

Зада раҳ чун насими нави баҳорӣ

زده ره چون نسیم نو بهاری

Наоне маҷлисӣ каз ҳеҷ сўӣӣ

نهانی مجلسی کز هیچ سوئی

Ба ҷуз муҳаррам намегунҷид мўӣӣ

به جز محرم نمی‌گنجید موئی

Маликро дода гардуни дўтои пушт

ملک را داده گردون دوتا پشت

Бишорати номаи мақсӯд дар мушт

بشارت نامهٔ مقصود در مشت

Санам бо ӯ барисам дили навозӣ

صنم با او برسم دل نوازی

Нишаста бар сарири сарфарозӣ

نشسته بر سریر سرفرازی

Ситади ҷоми шароб аз дасти соқӣ

ستد جام شراب از دست ساقی

Дамӣ хӯрд ва ба хусрав дод боқӣ

دمی خورد و به خسرو داد باقی

Ки чун ман чошнии гирами азин ҷом

که چون من چاشنی گیرم ازین جام

Азонкни чошнии лаъли ман вом

ازانکن چاشنی لعل من وام

Ду бӯсӣ зон ба нӯшу нози бустон

دو بوسی زان به نوش و ناز بستان

Яке воми даҳ ва сад бози бустон

یکی وام ده و صد باز بستان

Нишоед ошиқонро май парастӣ

نشاید عاشقان را می پرستی

Казон девонагии хезад на мастӣ

کزان دیوانگی خیزد نه مستی

Шаробу ошиқии чўншд ба ҳам ёр

شراب و عاشقی چونشد به هم یار

Маози аллоҳ ба рсўоӣӣ кашад кор

معاذ الله به رسوائی کشد کار

Ба ҷоӣии котшӣ дар хирман уфтад

به جائی کاتشی در خرمن افتد

Куҷо мерад чу дар вай равған уфтад

کجا میرد چو در وی روغن افتد

Чу хӯрд он бодаро масти ҷигари хор

چو خورد آن باده را مست جگر خوار

Ба дастурӣ шуд аз ширини шкрхўор

به دستوری شد از شیرین شکرخوار

Даҳонро бо даҳонаш ҳам нафас кард

دهان را با دهانش هم نفس کرد

Лабаш бӯсед ва ҳам бар бӯса бас кард

لبش بوسید و هم بر بوسه بس کرد

зи мақсӯди ончӣ бояд дар назаргоҳ

ز مقصود آنچه باید در نظرگاه

Ғаму андешаи заҳмати барда аз роҳ

غم و اندیشه زحمت برده از راه

Гуҳии ҷустанд аз май ҷони навозӣ

گهی جستند از می جان نوازی

Гуҳӣ карданд бо ҳам бӯсаи бозӣ

گهی کردند با هم بوسه بازی

Гуҳ ӯ дар зулфи ин шабгир кардӣ

گه او در زلف این شبگیر کردی

Ба гардани зулфро занҷир кардӣ

به گردن زلف را زنجیر کردی

Гуҳии ин ҷаъд ӯ бикшодӣ аз ноз

گهی این جعد او بگشادی از ناز

Дили дармондаро кардӣ гиреҳи боз

دل درمانده را کردی گره باز

Гуҳи он бо ин итоби андеши гаштӣ

گه آن با این عتاب اندیش گشتی

Шафоати хоҳи ҷурми хеши гаштӣ

شفاعت خواه جرم خویش گشتی

Ки ин афсонаҳои ноз гуфтӣ

که این افسانه‌های ناز گفتی

зи ҳиҷрони саргузаштӣ боз гуфтӣ

ز هجران سرگذشتی باز گفتی

Гуҳ ӯ аз дил бурун додӣ ҳавойӣ

گه او از دل برون دادی هوائی

Ба гиря боз ронадӣ моҷроӣӣ

به گریه باز راندی ماجرائی

Дар ани маҷлис ки бад аз ишқи бозор

در ان مجلس که بد از عشق بازار

Хирад дар хоб буду фитнаи бедор

خرد در خواب بود و فتنه بیدار

зи баси ъушрати ҳамаи шаб то саҳаргоҳ

ز بس عشرت همه شب تا سحرگاه

Биҳишти ин ҷаҳонӣ буд харгоҳ

بهشت این جهانی بود خرگاه