Чаҳ фаррух рӯзгорӣ бошад он рӯз

چه فرخ روزگاری باشد آن روز

Ки гардад ҳам нишин ду ёри дили сӯз

که گردد هم نشین دو یار دل سوز

Ҳамаи сармояи ъушрати муҳайё

همه سرمایهٔ عشرت مهیا

зи мавҷи шодмонии дил чу дарё

ز موج شادمانی دل چو دریا

Муроду хуши дилӣу Комронӣ

مراد و خوش دلی و کامرانی

Нишоти ишқу оғози ҷавонӣ

نشاط عشق و آغاز جوانی

Касеро кин ҳамаи як ҷо диҳад даст

کسی را کاین همه یک جا دهد دست

Гар аз давлат бинозад ҷой он ҳаст

گر از دولت بنازد جای آن هست

Маро кин давлат имрӯзаст дар чанг

مرا کاین دولت امروز است در چنگ

Ба давлат чун нанӯшам ҷоми гулранг

به دولت چون ننوشم جام گلرنگ

Замон чун рафт дигар ёфт натавон

زمان چون رفت دیگر یافت نتوان

Аннан зиндагонӣ тофт натавон

عنان زندگانی تافت نتوان

Бсокси кондаҳ фардо кашиданд

بساکس کانده فردا کشیدند

Ки дай марданду фардоро надиданд

که دی مردند و فردا را ندیدند