Ба номи онкии танро нур ҷон дод
به نام آنکه تن را نور جان داد
Хирадро сӯии доноӣӣ Аннан дод
خرد را سوی دانائی عنان داد
Саломи ман ки дил дар дом дорам
سلام من که دل در دام دارم
Ғуломам лек хусрав ном дорам
غلامم لیک خسرو نام دارم
Ним аз ёди ту як лаҳзаи хомӯш
نیم از یاد تو یک لحظه خاموش
Фаромӯшем гўӣӣ шуд фаромӯш
فراموشیم گوئی شد فراموش
На хуш дорад шароби лолаи рангам
نه خوش دارد شراب لاله رنگم
На дар гирад ба гӯши овози чангам
نه در گیرد به گوش آواز چنگم
Суроҳеи вор дар маҷлиси забунам
صراحی وار در مجلس زبونم
Ки лаб бар хандау дили пари зи хӯнам
که لب بر خنده و دل پر ز خونم
Тўӣӣ кат нагзарад пари дил ки рӯзӣ
توئی کت نگذرد پر دل که روزی
Барин дар мустамандӣ дошт сӯзӣ
برین در مستمندی داشت سوزی
Балӣ инаст расми одамизод
بلی اینست رسم آدمیزاد
Ки даври афтодаро дайр оварад ёд
که دور افتاده را دیر آورد یاد
Вале ман гӯ чаҳ сад фарсанги даврам
ولی من گو چه صد فرسنگ دورم
Чу бинии рӯз то шаб дар ҳузурам
چو بینی روز تا شب در حضورم
Чунон наздики ту гаштами зи ҳади пеш
چنان نزدیک تو گشتم ز حد پیش
Ки сад фарсанги даври афтодам аз хеш
که صد فرسنگ دور افتادم از خویش
На аз кӯии ту зон бартофтам чеҳр
نه از کوی تو زان برتافتم چهر
Ки дил бемайл шуд ё табъ бе меҳр
که دل بی میل شد یا طبع بی مهر
Вале чун дидамат каз ман малулӣ
ولی چون دیدمت کز من ملولی
Накардам чун гарони ҷонони фузулӣ
نکردم چون گران جانان فضولی
Ба чашми аФшондм аз хок дарат нур
به چشم افشاندم از خاک درت نور
Вазон дар ҳамчуи чашм бад шудам давр
وزان در همچو چشم بد شدم دور
Чу дидам худ турои ҳоҷати ҳамин буд
چو دیدم خود ترا حاجت همین بود
Гулатро мурғи дигар дар камӣн буд
گلت را مرغ دیگر در کمین بود
Ба сад рағбат шудӣ бо ӯ ягона
به صد رغبت شدی با او یگانه
Марои ҳам худ бурун кардӣ зи хона
مرا هم خود برون کردی ز خانه
Агар ҷуз бо манӣ розӣаст роят
اگر جز با منی راضیست رایت
Ризои додеми мо ҳам бо ризоят
رضا دادیم ما هم با رضایت
Шавад бо ҳар ки хоҳад ошнои дил
شود با هر که خواهد آشنا دل
Диласт ин ҷанг натавон кард бо дил
دلست این جنگ نتوان کرد با دل
Муборак бод кун худро зи хусрав
مبارک باد کن خود را ز خسرو
Ба ишқи тоза ва ҳам хобаи нав
به عشق تازه و هم خوابهٔ نو
зи лаълати шарбатии кӯро ба ком аст
ز لعلت شربتی کو را به کام است
Ҳалолаши бод агар бар мо ҳаром аст
حلالش باد اگر بر ما حرام است
Агар ту вақф ӯ кардӣ ҳамаи чиз
اگر تو وقف او کردی همه چیز
Насиби худ бҳл кардем мо низ
نصیب خود بحل کردیم ما نیز
Вале зонгўнаҳи ҳам бо ӯ машав шод
ولی زانگونه هم با او مشو شاد
Ки нораии зи ошноёни куҳани ёд
که ناری ز آشنایان کهن یاد