Шабии торик чун дрёӣӣ аз қӣр
شبی تاریک چون دریائی از قیر
Ба дарё дар чакид чашмаи шер
به دریا در چکید چشمهٔ شیر
з ҷунбидани фалак бекор гашта
ز جنبیدن فلک بی کار گشته
Ситора дар раҳаш мсмор гашта
ستاره در رهش مسمار گشته
з зулмат гашта пинҳони хонаи хок
ز ظلمت گشته پنهان خانهٔ خاک
Чу чоҳи бежану зиндони заҳҳок
چو چاه بیژن و زندان ضحاک
Саводи тира чун савдои ҷонон
سواد تیره چون سودای جانان
Ба домони қиёмати бастаи домон
به دامان قیامت بسته دامان
Ҷаҳон чун аждаҳои печ дар печ
جهان چون اژدهای پیچ در پیچ
Ба ҷузи дӯди сияҳи гардиш дигар ҳеҷ
به جز دود سیه گردش دگر هیچ
Шабии ин гӯнаи торику ҷигари сӯз
شبی این گونه تاریک و جگر سوز
зи ғам бе хоби ширини сияҳи рӯз
ز غم بی خواب شیرین سیه روز
Ба оби дида бо шаб роз ме гуфт
به آب دیده با شب راز میگفت
зи рӯзи бади ҳикоят боз ме гуфт
ز روز بد حکایت باز میگفت
Ҳаме нолид к-эии шаб чанд азин доғ
همی نالید کای شب چند ازین داغ
Ҳмоӣиро макаш дар чнгли зоғ
همائی را مکش در چنگل زاغ
Ба поёни шӯ ки ман зин бе қарорӣ
به پایان شو که من زین بی قراری
Ба хоҳам мурдан аз шаби зиндаи дорӣ
به خواهم مردن از شب زنده داری
Чу хусбӣ охир эй субҳи сияҳ рӯй
چو خسبی آخر ای صبح سیه روی
Ба оби чашми ман рухро фурӯи шӯй
به آب چشم من رخ را فرو شوی
Чаҳ шуд ёрб пгаҳи хезони шаб ро
چه شد یارب پگه خیزان شب را
Ки дар тасбеҳи нгшоинди лаб ро
که در تسبیح نگشایند لب را
Магар бишикаст ноӣ мутриби пер
مگر بشکست نای مطرب پیر
Ки бар май норади имшаби нолаи зер
که بر می نارد امشب نالهٔ زیر
Магар бар навбатии хоб аштлм кард
مگر بر نوبتی خواب اشتلم کرد
Ки имшаби хостнро вақт гум кард
که امشب خاستن را وقت گم کرد
Магар шуд бастаи мурғи субҳ дар дом
مگر شد بسته مرغ صبح در دام
Ки бонгӣ дар наме орад ба ҳангом
که بانگی در نمیآرد به هنگام
Магари дӯди дилами олам сияҳ кард
مگر دود دلم عالم سیه کرد
Дами ман шамъи гардунро таба кард
دم من شمع گردون را تبه کرد
Вагар на кӣ шабиро ин диранг аст
وگر نه کی شبی را این درنگ است
Ки гардуни бастау сайёра ланг аст
که گردون بسته و سیاره لنگ است
Марои зини шаб сияҳ шуд рӯй ҳастӣ
مرا زین شب سیه شد روی هستی
Сияҳи рўӣисти ин неи шаби парастӣ
سیه روئیست این نی شب پرستی
Гуҳӣ бошад ки ин шаб рӯз гардад
گهی باشد که این شب روز گردد
Дили пари сӯзи ман бесӯз гардад
دل پر سوز من بی سوز گردد
Азин зулмот ғам ёбам рҳоӣӣ
ازین ظلمات غم یابم رهائی
Ба чашми хеши байнами рўшноӣӣ
به چشم خویش بینم روشنائی
Басӣ мекард зинсони нои умедӣ
بسی می کرد زینسان نا امیدی
Ки ногуҳ аз уфуқ бар зад сипедӣ
که ناگه از افق بر زد سپیدی
Чу лолагар чаҳ будаш дар ҷигари доғ
چو لاله گر چه بودش در جگر داغ
зи боди субҳдами бшгФт чун боғ
ز باد صبحدم بشگفت چون باغ
Чаҳ хуш бодӣаст боди субҳ гоҳе
چه خوش بادیست باد صبح گاهی
Казу дар ҷунбиш омад мурғу моҳӣ
کزو در جنبش آمد مرغ و ماهی
Чу ширин ёфт нури субҳи дам ро
چو شیرین یافت نور صبح دم را
Ба равшани хотирӣ бар зад илм ро
به روشن خاطری بر زد علم را
Ба мискинии ҷабин бар хок молида
به مسکینی جبین بر خاک مالید
зи дили пеши худоӣ пок нолид
ز دل پیش خدای پاک نالید
Ки эй дар ҳар дилии донандаи роз
که ای در هر دلی دانندهٔ راز
Ба бахшоиш дарат бар ҳамгинони боз
به بخشایش درت بر همگنان باز
з бе комии дилам танг омад аз зист
ز بی کامی دلم تنگ آمد از زیست
Ту майдонӣ ки ком чун манӣ чист
تو میدانی که کام چون منی چیست
Чу ту умед ҳар умедворӣ
چو تو امید هر امیدواری
Умедам ҳаст комидм бар оре
امیدم هست کامیدم بر آری
Ҷузи ин дар дил надорам орзўӣӣ
جز این در دل ندارم آرزوئی
Ки ёбам аз висоли дӯсти бўӣӣ
که یابم از وصال دوست بوئی
з ҳурмат доштӣ чун бе ваболам
ز حرمت داشتی چون بی وبالم
Бишорати даҳ ба кобӣни ҳалолам
بشارت ده به کابین حلالم
Дарунами сӯхти ин ҳоҷат наоне
درونم سوخت این حاجت نهانی
Гарми ҳоҷат бар оре май туоне
گرم حاجت بر آری میتوانی
Вуҷӯдами гашти азин дармондагии паст
وجودم گشت ازین درماندگی پست
Тугирӣ аз карами дармондаро даст
تو گیری از کرم درمانده را دست
Нишотии даҳ казин ғами шоди гирдам
نشاطی ده کزین غم شاد گردم
зи зиндони фироқи озоди гирдам
ز زندان فراق آزاد گردم
Ба сари кибриё дар пардаи ғайб
به سر کبریا در پردهٔ غیب
Ба ваҳии анбёء дар ҳарфи лориб
به وحی انبیاء در حرف لاریب
Ба нури мухлисон дар рӯи сапандӣ
به نور مخلصان در رو سپندی
Ба сабри муфлисон дар ноумедӣ
به صبر مفلسان در ناامیدی
Ба имони ту андари ҷони бади кеш
به ایمان تو اندر جان بد کیش
Ба пайванди куҳан бар пушти дарвеш
به پیوند کهن بر پشت درویش
Бидон ашкӣ ки шавед номаро пок
بدان اشکی که شوید نامه را پاک
Бидон ҳасрат ки гардад ҳамраҳи хок
بدان حسرت که گردد همره خاک
Бидон зиндони торики муғокӣ
بدان زندان تاریک مغاکی
Ба болини фаромӯшони хокӣ
به بالین فراموشان خاکی
Ба хӯни ғозён дар қатъи пайванд
به خون غازیان در قطع پیوند
Бисӯз модарони марги фарзанд
بسوز مادران مرگ فرزند
Ба оҳӣ каз сар шурӣ бароед
به آهی کز سر شوری براید
Ба хорӣ каз сар гӯрӣ бароед
به خاری کز سر گوری براید
Ба меҳрандӯда дилҳои карямон
به مهر اندوده دلهای کریمان
Ба гирди олӯдаи сарҳои ятемон
به گرد آلوده سرهای یتیمان
Бидон ғарқа ки бар ноед зи обӣ
بدان غرقه که بر ناید ز آبی
Бидон ташна ки бошад дар саробӣ
بدان تشنه که باشد در سرابی
Ба шабҳои сиёҳи танги дастон
به شبهای سیاه تنگ دستان
Ба дилҳои сипед ҳақ прессатон
به دلهای سپید حق پرستان
Ба бодии коўли андари тан дар ояд
به بادی کاول اندر تن در آید
Бидон дами кохр аз мардум бар ояд
بدان دم کآخر از مردم بر آید
Ба ишқи нав дар оғози ҷавонӣ
به عشق نو در آغاز جوانی
Ба ғамҳои куҳан дар дил наоне
به غمهای کهن در دل نهانی
Бидон бедил ки ҳастӣ ноидши ёд
بدان بی دل که هستی نایدش یاد
Бидон дили кӯ буд бо нестии шод
بدان دل کو بود با نیستی شاد
Бидон сина ки дорад ишқи ҷовид
بدان سینه که دارد عشق جاوید
Ба ҳиҷроне ки ҳаст аз васли навмед
به هجرانی که هست از وصل نومید
Ки бурдорӣ ғам аз пероҳани ман
که برداری غم از پیراهن من
Наҳй мақсӯди ман дар домани ман
نهی مقصود من در دامن من
Гирифторам ба дасти нафаси худ рой
گرفتارم به دست نفس خود رای
Ба раҳмат бар гирифторӣ бибахшоӣ
به رحمت بر گرفتاری ببخشای
Баровар орзӯеро ки дорам
بر آور آرزویی را که دارم
Калиди орзӯ на дар канорам
کلید آرزو نه در کنارم
Агар чаҳ моҷаро ҳаст аз адаби давр
اگر چه ماجرا هست از ادب دور
Туоне каз ту натавон дошт мастур
توانی کز تو نتوان داشت مستور
Нахустам дар либоси орзӯи пӯш
نخستم در لباس آرزو پوش
Пас ин ҷурмами бстории фурӯи пӯш
پس این جرمم بستاری فرو پوش
Чу ширин аз сари сидқи ин дуо кард
چو شیرین از سر صدق این دعا کرد
Худо аз сидқаши он ҳоҷат раво кард
خدا از صدقش آن حاجت روا کرد