Чу ма дар чодар шаб рафт дар хоб
چو مه در چادر شب رفت در خواب
Фурӯи печидагии гардуни нтъи маҳтоб
فرو پیچیدگی گردون نطع مهتاب
Арӯси субҳро бедор шуд бахт
عروس صبح را بیدار شد بخت
Арӯсона бар омад бар сари тахт
عروسانه بر آمد بر سر تخت
Санам фармуд каз ганҷ чу дарё
صنم فرمود کز گنج چو دریا
Кунанд асбоби меҳмонии муҳайё
کنند اسباب مهمانی مهیا
Ба зевари баҳри ду хуршеди пари нур
به زیور بهر دو خورشید پر نور
Ду манзил рост шуд чун байти маъмур
دو منزل راست شد چون بیت معمور
Равон шуд хусрав аз фармони ширин
روان شد خسرو از فرمان شیرین
Ба айвон дигар зи айвони ширин
به ایوان دگر ز ایوان شیرین
Ҷарида будаш оҳанг аз мдоин
جریده بودش آهنگ از مداین
Набӯдаш бо худ асбоби хзоин
نبودش با خود اسباب خزاین
зи шоҳони бади яке ангштринш
ز شاهان بد یکی انگشترینش
Хароҷи ҳафт кишвар дар нигинаш
خراج هفت کشور در نگینش
Фиристод он маи навро ба брҷис
فرستاد آن مه نو را به برجیس
Сулаймони вори хотамро ба билқис
سلیمان وار خاتم را به بلقیس
Чу натавон як баҳо дод ин нигин ро
چو نتوان یک بها داد این نگین را
Чисон гӯям ду чандон посухи ин ро
چسان گویم دو چندان پاسخ این را
Вале дар лаби марои ҳам хотамӣ ҳаст
ولی در لب مرا هم خاتمی هست
Ба дасти шаҳи даҳум чун бўсмши даст
به دست شه دهم چون بوسمش دست
Даҳум бо ду нигини ангштринӣ
دهم با دو نگین انگشترینی
Ки арзад ҳар ду оламро нигинӣ
که ارزد هر دو عالم را نگینی
Чу бахшами як нигинро ду нигини боз
چو بخشم یک نگین را دو نگین باز
Ду хотам низ бояд карданами соз
دو خاتم نیز باید کردنم ساز
Чу шоҳ ангушт сояд бар нигинам
چو شاه انگشت ساید بر نگینم
Шиносади қимати ангштринм
شناسد قیمت انگشترینم
Бигуфт ину зи лаби зеб нигин дод
بگفت این و ز لب زیب نگین داد
Ба иззати бӯса бар ангуштарин дод
به عزت بوسه بر انگشترین داد
Баробар гӯиё мекард бо ҳам
برابر گوئیا می کرد با هم
Нигинро бо нигини хотам ба хотам
نگین را با نگین خاتم به خاتم
Дар он ангуштарии бозии замонӣ
در آن انگشتری بازی زمانی
Бимонад ангушти андар ҳар даҳоне
بماند انگشت اندر هر دهانی
Бас онгаҳ гуфт то гардад муҳайё
بس آنگه گفت تا گردد مهیا
Ҷҳозии пар дару гавҳар чу дарё
جهازی پر در و گوهر چو دریا