Пер аз дил дардманд бархест

پیر از دل دردمند برخاست

Уштур талабед ва маҳмил орост

اشتر طلبید و محمل آراست

Аз аҳли қабӣлаи меҳтарӣ чанд

از اهل قبیله مهتری چند

Гаштанди баҳами зи хеши пайванд

گشتند بهم ز خویش پیوند

Рафтанди зи баҳри хосторӣ

رفتند ز بهر خواستاری

Дар ҳалаи лаъибати ҳисорӣ

در حلهٔ لعبت حصاری

Омад падараш ба мардӣ эй пеш

آمد پدرش به مردی‌ای پیش

з андоза намӯд мардӣ эй беш

ز اندازه نمود مردی‌ای بیش

Аз роҳи карам , ба расми тозӣ

از راه کرم، به رسم تازی

Бинишаст ба миҳмони навозӣ

بنشست به میهمان نوازی

Хуоне бикашед меҳтарона

خوانی بکشید مهترانه

Пари неъмат ва назул хусравона

پر نعمت و نزل خسروانه

Чун суфраи зи пеш бар гирифтанд

چون سفره ز پیش بر گرفتند

Айшӣ ба нишот дар гирифтанд

عیشی به نشاط در گرفتند

Бо икдгр аз тариқи корӣ

با یکدگر از طریق کاری

намерафт сухани з ҳар шуморӣ

می‌رفت سخن ز هر شماری

Ҳар ҷаъба чу тир худ барандохт

هر جعبه چو تیر خود برانداخت

Ҷӯёии ғараз сухан барандохт

جویای غرض سخن برانداخت

Коизд чу банноӣ даҳр пардохт

کایزد چو بنای دهر پرداخت

Ҳар тайифаи ҷуфти ҷуфт дар сохт

هر طایفه جفت جفت در ساخت

Зини рӯи ҳамаро ба зиндагонӣ

زین رو همه را به زندگانی

Аз ҷуфт гурез нест доне

از جفت گریز نیست دانی

Чун ҳаст чунин умедворем

چون هست چنین امیدواریم

Комед худ аз дарат брорим

کامید خود از درت براریم

Носуфта дарат ки зхзинаҳ аст

ناسفته درت که زخزینه است

Мо вирди сафо дар обгина аст

ما ورد صفا در آبگینه است

Гӯйӣ ба забони худ , ки бе гуфт ,

گویی به زبان خود، که بی گفت،

Бо гавҳари пок мо шавад ҷуфт

با گوهر پاک ما شود جفت

Қайси ҳунарӣ ки дар замона

قیس هنری که در زمانه

Ҳаст аз ҳамагии ҳунари ягона

هست از همگی هنر یگانه

Гар сина ба меҳр ӯ кунӣ гарм

گر سینه به مهر او کنی گرم

Домодӣ ӯ наборадат шарм !

دامادی او نباردت شرم!

Ин қисса чу кард мизбони гӯш

این قصه چو کرد میزبان گوش

Аз баси хаҷалӣ , бимонад хомӯш

از بس خجلی، بماند خاموش

Бар худ қадре чу мори печид

بر خود قدری چو مار پیچید

Вонгаҳ ба ҷавоб дар басӣҷед

وانگه به جواب در بسیجید

Гуфто : чаҳ кунам ки миҳмонӣ !

گفتا: چه کنم که میهمانی!

Вар на кунам он сазо ки доне

ور نه کنم آن سزا که دانی

Ҳар нукта каз он касе биринҷад

هر نکته کز آن کسی برنجد

Ранҷида шавад касе ки синҷид

رنجیده شود کسی که سنجد

Тирӣ ки на бар ҳадаф гароед

تیری که نه بر هدف گراید

Он ба ки зи ҷаъба бар наёяд

آن به که ز جعبه بر نیاید

Шахсе ки , зи нафаси нои саранҷом

شخصی که، ز نفس نا سرانجام

Моро ба қабӣла кард бади ном

ما را به قبیله کرد بد نام

Девонау масту лоуболӣ

دیوانه و مست و لاابالی

Вази мардумии замонаи холӣ

وز مردمی زمانه خالی

Аз бе нанагии фитода дар нанг

از بی ننگی فتاده در ننگ

Ваз бе сангии бхўрдни санг

وز بی سنگی بخوردن سنگ

Халқ аз хабараш ба кӯча ва дар

خلق از خبرش به کوچه و در

Ангушт ба гӯшу даст бар сар

انگشت به گوش و دست بر سر

Зини гӯнаи ҳарифи нохирадманд ,

زین گونه حریف ناخردمند،

Дар хӯрд куҷо буд ба пайванд ?

در خورد کجا بود به پیوند؟

Худ гир ки мо , ба дасти пешӣ

خود گیر که ما، به دست پیشی

Ҷустем ризои ту ба хешӣ

جستیم رضای تو به خویشی

Ошуфта , ки ҳол худ надонад ,

آشفته، که حال خود نداند،

Тимори арӯс кӣ тавонад !

تیمار عروس کی تواند!

Бар вай чу кифояташ басӣ нест

بر وی چو کفایتش بسی نیست

Неруии таъаҳҳуд касе нест

نیروی تعهد کسی نیست

Бошад чу зании сутуни хона

باشد چو زنی ستون خانه

Нохуфта ба андаруни хона

ناخفته به اندرون خانه

Мурғӣ ки шутур шудаст номаш

مرغی که شتر شدست نامش

Бораст чу номи нотамомаш

بار است چو نام ناتمامش

Мардонаи туонаш ном кардан

مردانه توانش نام کردن

Кови бор касе кашад ба гардан

کاو بار کسی کشد به گردن

Ба гар нанаҳй ба пардае рӯй

به گر ننهی به پرده‌ای روی

Каши ғами ту хурӣ ва ӯ буд шӯй

کش غم تو خوری و او بود شوی

Вонгаҳ , ба хдоӣии худованд ,

وانگه، به خدائی خداوند،

Аз сидқи ақида , хӯрд савганд

از صدق عقیده، خورد سوگند

Кин дар нашавад кушода то дайр

کاین در نشود گشاده تا دیر

Кор ар з забон шавад ба шамшер !

کار ار ز زبان شود به شمشیر!

Ҷӯяндаи лъбтӣ чу хуршед ,

جویندهٔ لعبتی چو خورشید،

Шуд боз ба сӯии хона , навмед

شد باز به سوی خانه، نومید

Оҳиста ба гӯши пер зан гуфт :

آهسته به گوش پیر زن گفت:

Кин сӯхта тоқ монад аз он ҷуфт

کاین سوخته طاق ماند از آن جفت

Кам , хозини он хазинаи сим ,

کم، خازن آن خزینهٔ سیم،

Аз оҳани тез , мекунад бим

از آهن تیز ، می‌کند بیم

Гар кор фитад ба зӯри бозу

گر کار فتد به زور بازو

Зини сӯии сабк буд тарозу

زین سوی سبک بود ترازو

Он чора ки не ба бозуии мост

آن چاره که نی به بازوی ماست

зи иқболи қавӣ тарӣ шавад рост

ز اقبال قوی تری شود راست

Натавон стдн , зи панҷаи вар , рахт

نتوان ستدن، ز پنجه ور، رخت

Ало ки , ба зӯри бозуии сахт

الا که، به زور بازوی سخت