Чун ман бадви номаи зини варақи пеш

چون من بدو نامه زین ورق پیش

Ронадам қаламии зи нуктаи хеш

راندم قلمی ز نکتهٔ خویش

Аз рӯҳ қудс шунидам овоз

از روح قدس شنیدم آواز

К-эй карда лаби ту гӯши ман боз

کای کرده لب تو گوش من باز

Неи он рақам хаёл кардӣ

نی آن رقم خیال کردی

Бали ҷодуӣ ҳалол кардӣ

بل جادویی حلال کردی

Он ба ки кунун , дарин тафаккур

آن به که کنون، درین تفکر

Коҳил нашӯй ба сифтан дар

کاهل نشوی به سفتن در

Як шиша ки хуши фурӯи тавон барад

یک شیشه که خوش فرو توان برد

Беҳтари зи ду сад сабуии пари дард

بهتر ز دو صد سبوی پر درد

Ҳар гуҳ ки илм шудӣ ба корӣ

هر گه که علم شدی به کاری

Дар ғояти он ба кӯш борӣ

در غایت آن به کوش باری

Аз андаки хуби шӯи фасона

از اندک خوب شو فسانه

Не аз ҳшўот бе карона

نی از حشوات بی کرانه

Як донаи нори пухта , дар ком

یک دانهٔ نار پخته، در کام

Беҳтари зи ҳазор обии хом

بهتر ز هزار آبی خام

Як шох ки мива Эй диҳад тар

یک شاخ که میوه‌ای دهد تر

Беҳтари зи ҳазор боғ бе бар

بهتر ز هزار باغ بی بر

Як сафҳаи пар аз хулосаи шавқ

یک صفحه پر از خلاصهٔ شوق

Беҳтари зи ду сад китоб бе завқ

بهتر ز دو صد کتاب بی ذوق

Он кас ки рқоқ медаҳ ёбад

آن کس که رقاق میده یابد

Аз баҳри сабӯс кӣ шитобад

از بهر سبوس کی شتابد

Кӯтаҳи суханӣ , сутӯдаи ҳолест

کوته سخنی، ستوده حالیست

Бисёр сухан задӣ , млолист

بسیار سخن زدی ، ملالیست

Дар гӯши ман аз сипеҳри нилӣ

در گوش من از سپهر نیلی

Омад чу ндоءи Ҷабраилӣ

آمد چو نداء جبرئیلی

Хуши хуш , ба таваккули худованд

خوش خوش، به توکل خداوند

Дарёии гуҳари кушодам аз банд

دریای گهر گشادم از بند

Ҳон Эй шунаванда хабардор

هان ای شنوندهٔ خبردار

Кардам хабарат , биё ва бурдор

کردم خبرت، بیا و بردار

Он мавҷи занам кунун , ки аз дар

آن موج زنم کنون، که از در

Гардад ҳамаи домани ҷаҳони пар

گردد همه دامن جهان پر

Нақшӣ ки ба нома нахуст аст

نقشی که به نامهٔ نخست است

Ҳар чанд ки як ба як дуруст аст

هر چند که یک به یک درست است

Ман низ чунонк хондам ин ҳарф

من نیز چنانک خواندم این حرف

ӣнҷо ҳама кард хоҳамаш сарф

اینجا همه کرد خواهمش صرف

То сари хуши ҷоми аввалин даст

تا سر خوش جام اولین دست

Гардад зи шароби Дуюмин маст

گردد ز شراب دومین مست

Чун соқии пеши софро барад

چون ساقی پیش صاف را برد

Айбам накунад касе бад-ӣни дард ,

عیبم نکند کسی بدین درد،

Ёрб , чу тамом гардад ин моҳ

یارب، چو تمام گردد این ماه

Дар ваии мдҳии хусуфро роҳ

در وی مدهی خسوف را راه

Умед ки гоҳи ноумедӣ

امید که گاه ناامیدی

Бахше , сияҳи марои сипедӣ

بخشی، سیهٔ مرا سپیدی

Чун ёфт дили ин умедворӣ

چون یافت دل این امیدواری

эй хома биор то чаҳ дорӣ

ای خامه بیار تا چه داری