Вари ғазалати ёд ҷавонӣ диҳад

ور غزلت یاد جوانی دهد

Вази хушии табъ , нишоне диҳад

وز خوشی طبع‌، نشانی دهد

Тани зан аз он ҳам ки касон гуфта анд

تن‌زن از‌آن هم که کسان گفته‌اند

Ҳар чаҳ ту гӯйӣ , ба аз он гуфта анд

هر چه تو گویی، به از‌آن گفته‌اند

Навбати саъдӣ ки мабодои куҳан

نوبت سعدی که مبادا کهن

Шарми надорӣ ки бигӯе сухан ?

شرم نداری که بگویی سخن‌؟