Рӯз чу охир шуду гармои гузашт
روز چو آخر شد و گرما گذشت
Чашмаи хури хости зи дарёи гузашт
چشمه خور خواست ز دریا گذشت
Тоҷўри шарқи броҳнги об
تاجور شرق برآهنگ آب
Кард талаби киштии гардуни рикоб
کرد طلب کشتی گردون رکاب
Киштии шаҳи тезтар аз тири гашт
کشتی شه تیز تر از تیر گشت
Дар задани чашми зи дарёи гузашт
در زدن چشم ز دریا گذشت
Рост ки шуд бар лаб дарё расед
راست که شد بر لب دریا رسید
Гавҳари худ бар лаб дарё бидид
گوهر خود بر لب دریا بدید
Хост ки аз сӯзи дил бе қарор
خواست که از سوز دل بیقرار
Бар ҷаҳд аз киштӣ ва гирад канор
بر جهد از کشتی و گیرد کنار
Сабр ҳаме хост наме омадаш
صبر همی خاست نمی آمدش
Гиря наме хост ҳаме омадаш
گریه نمی خواست همی آمدش
Буд барин сӯии мъзи ҷаҳон
بود برین سوی معز جهان
Сохта бар ҷои адаб чун шаҳон
ساخته بر جای ادب چون شهان
Пеш шуд аз дида нисораш гирифт
پیش شد از دیده نثارش گرفت
Шаҳ бадвед ва бкнорш гирифт
شه بدوید و بکنارش گرفت
Ташнаи ду дарё баҳам оварда майл
تشنه دو دریا بهم آورده میل
Ташнау аздидаҳ ҳаме ронад сайл
تشنه و ازدیده همی راند سیل
Як дигар оварда ба оғӯши танг
یک دگر آورده به آغوش تنگ
Ҳар ду нмўдндзмонии диранг
هر دو نمودندزمانی درنگ
Аз пас дерӣ ки бхўиш омаданд
از پس دیری که بخویش آمدند
Ҳам магар аз узр ба пеш омаданд
هم مگر از عذر به پیش آمدند
Гуфт писар бо падар : инак сарир
گفت پسر با پدر : اینک سریر
Ҷои ту , ман бандаи фармон пазир
جای تو ، من بندهٔ فرمان پذیر
Боз падар гуфт ки : ин занн мабар
باز پدر گفت که : این ظن مبر
Каз писари афсар бар бояд падар
کز پسر افسر بر باید پدر
Боз писар гуфт ки , болохром !
باز پسر گفت که ، بالاخرام !
Каз ту баради мояи тахти ту ном !
کز تو برد مایهٔ تخت تو نام !
Боз падар гуфт ки эй тоҷдор !
باز پدر گفت که ای تاجدار!
Тахти туро ба ки тўӣии Бахтиёр !
تخت ترا به که توئی بختیار !
Чун падар аз ҷониби фарзанди хеш
چون پدر از جانب فرزند خویش
Шарт адаб дид зи андоза беш
شرط ادب دید ز اندازهٔ بیش
Гуфт ки як орзӯем дар дили сет
گفت که یک آرزویم در دل ست
Миннатаи ллаҳ ! ки кунун ҳосили сет
منته لله ! که کنون حاصل ست
Онкии бадасти худат эй некбахт !
آنکه بدست خودت ای نیکبخت!
Даст бигирам , бинишонам ба тахт !
دست بگیرم ، بنشانم به تخت!
Зонка ба ғайбат чу шудӣ бар сарир
زانکه به غیبت چو شدی بر سریر
Ман на бидам то шудамӣ дастгир
من نه بدم تا شدمی دستگیر
Бо писари ин нукта чу лухтӣ баранд
با پسر این نکته چو لختی براند
Даст гирифт ва ба сарираши нишонд
دست گرفت و به سریرش نشاند
Худ ба нъол омад ва бар басти даст
خود به نعال آمد و بر بست دست
Монад азон кори аҷаб ҳар ки ҳаст
ماند ازان کار عجب هر که هست
Дошт дарин зери хаёлии ниҳон
داشت درین زیر خیالی نهان
Огаҳӣ Эй дод бакори огаҳон
آگهی ای داد بکار آگهان
Гар чаҳ падар бар сар тахташ кашид
گر چه پدر بر سر تختش کشید
Шаст ва фурӯд омаду пешаши давид
شست و فرود آمد و پیشش دوید
Чун халафони шарт вафо ме намӯд
چون خلفان شرط وفا مینمود
Хоҳиши узрӣ ба сазо ме намӯд
خواهش عذری به سزا مینمود
Давлатён ҳар тарафии бастаи саф
دولتیان هر طرفی بسته صف
Карда тибқҳои ҷавоҳир ба каф
کرده طبقهای جواهر به کف
Лаълу забарҷад ки дар овехтанд
لعل و زبرجد که در آویختند
Бар ду сарафроз ҳаме рехтанд
بر دو سرافراز همی ریختند