Чун ба сухан рафт басии доварӣ

چون به سخن رفت بسی داوری

Давр даромад ба насиҳат гарӣ

دور درآمد به نصیحت‌گری

Дод нахусташ ба дуоеи паноҳ

داد نخستش به دعایی پناه

Коиздт аз ҳодиса дорад нигоҳ !

کایزدت از حادثه دارد نگاه!

Рехти пас он гоҳ ба меҳри тамом

ریخت پس آن گاه به مهر تمام

Доруии талхаши зи насиҳат ба ком

داروی تلخش ز نصیحت به کام

К-эии писар ! аз малику ҷавонии мноз

کای پسر! از مُلک و جوانی مناز

Ноз бадв кун ки шуд ӯ бе ниёз

ناز بدو کن که شد او بی‌نیاز

Хашми баҳри ҷурми мёўр ба кас

خشم بهر جرم میاور به کس

з оташ сӯзанда нигаҳдори хас

ز آتش سوزنده نگهدار خس

Чун ба гунаҳ мӯътариф ояд касе

چون به گنه معترف آید کسی

Афви накӯтар зи сиёсати басӣ

عفو نکوتر ز سیاست بسی

Вон ки برارد ба хилофати сиррӣ

وآن که برآرد به خلافت سری

Сар бизанаш пеш ки гирад барӣ

سر بزنش پیش که گیرد بری

Хиради мубини душмани бади заҳр ро

خرد مبین دشمن بد زهر را

Оби даҳ аз Зуҳра ӯ даҳр ро

آب ده از زهرهٔ او دهر را

Хос кун онро ки хирад ҳаст пеш

خاص کن آن را که خرد هست پیش

Роҳи мада бехабаронро ба хеш

راه مده بی خبران را به خویش

Гар чаҳ дилат ҳаст фаросати шинос

گر چه دلت هست فراست شناس

Гуфт касон низ ҳамеи дори пос

گفت کسان نیز همی دار پاس

Бошад агар сӯии муҳимят рӯй

باشد اگر سوی مهمیت روی

Рухсати тадбири шиносон ба ҷӯй

رخصت تدبیر شناسان به جوی

Гар шавадат хасм ба тадбири ром

گر شودت خصم به تدبیر رام

Теғ нишоед ки кашӣ аз ниёам

تیغ نشاید که کشی از نیام

Чашми риояти зи раияти мгир

چشم رعایت ز رعیت مگیر

Тобўдти малики иморат пазир

تابودت ملک عمارت پذیر

Адл буд мояи амну амон

عدل بود مایهٔ امن و امان

Беш кун ин мояи замон то замон

بیش کن این مایه زمان تا زمان

Додгарӣ кун ки з таъси дод

دادگری کن که ز تاثیر داد

Бас дар давлат ки туоне кушод

بس در دولت که توانی گشاد

То ба замонӣ ки ту бодои басӣ

تا به زمانی که تو بادا بسی

Нашунӯд овози тазаллум касе

نشنود آواز تظلم کسی

Давлати дунё ки мусаллам турост

دولت دنیا که مسلم تراست

Ҷониб дайн кӯш ки он ҳам турост

جانب دین کوش که آن هم تراست

Давлат ҷовид набарда сети кас

دولت جاوید نبرده ست کس

Номи накӯи давлати ҷовиди бас

نام نکو دولت جاوید بس

Пеша нкўӣӣ кун воз бад битарс

پیشه نکوئی کن واز بد بترس

Аз бади каси неи збд худ битарс

از بد کس نی زبد خود بترس

Тарси худованд ҷаҳон кун ба дил

ترس خداوند جهان کن به دل

То з худованд наМонӣ хаҷал

تا ز خداوند نمانی خجل

Кор чунон кун ки ба ҳангоми кор

کار چنان کن که به هنگام کار

Аз дар яздон нашӯй шармсор

از در یزدان نشوی شرمسار

Бози талаби суҳбати мардони пок

باز طلب صحبت مردان پاک

Суҳбати олӯда раҳо кун ба хок

صحبت آلوده رها کن به خاک

Ҳуши барон на ки шӯии ҳӯшёр

هوش برآن نه که شوی هوشیار

То ки ба ғифлат наравад рӯзгор

تا که به غفلت نرود روزگار

Чун ту хурии бодаи кофури бӯ

چون تو خوری بادهٔ کافور بو

Пас ғами гетӣ ки хӯрд , худ бигӯ ?

پس غم گیتی که خورد ، خود بگو ؟

Чун ҳамаи каси хизмат султон кунанд

چون همه کس خدمت سلطان کنند

Ҳар чаҳ з султон нигаранд он кунанд

هر چه ز سلطان نگرند آن کنند

Кӯшиш пӯшида кун андари шароб

کوشش پوشیده کن اندر شراب

То нашавад рукни шариъати хароб

تا نشود رکن شریعت خراب

Шоҳи бад-ӣни гӯна ба фарзанди хеш

شاه بدین گونه به فرزند خویش

Дод басии зоди нав аз панди хеш

داد بسی زاد نو از پند خویش