Хона чу хуршед ба ҷавзо гирифт
خانه چو خورشید به جوزا گرفت
Рафт дар он хонаи дарун ҷо гирифт
رفت در آن خانه درون جا گرفت
Рафт дар он хонаи тир аз масир
رفت در آن خانهٔ تیر از مسیر
Мҳрқи азотши хуршеди тир
محرق ازآتش خورشید تیر
Боди зи ҷавзо шудаи оташи зи меҳр
باد ز جوزا شده آتش ز مهر
Сӯхти ҷаҳонии зи замин то сипеҳр
سوخت جهانی ز زمین تا سپهر
Бас ки ситади рӯзи ҷаҳонро зтоб
بس که ستد روز جهان را زتاب
Дида нашуд нақши шаби ало ба хоб
دیده نشد نقش شب الا به خواب
Субҳи ҳам аз тофтан шаб бараст
صبح هم از تافتن شب برست
Толиби шаби гашти чароғии бадаст
طالب شب گشت چراغی بدست
Тофта аз гармии худ офтоб
تافته از گرمی خود آفتاب
Тобиш ӯ карда ҷаҳонро ба тоб
تابش او کرده جهان را به تاب
Шаб шуда чун рӯзи ваии андари гудоз
شب شده چون روز وی اندر گداز
Рӯз чу шабҳои зимистони дароз
روز چو شبهای زمستان دراز
Беш бақо , рӯз бимонанд сол
بیش بقا، روز بمانند سال
Беш бақотар шудаи баъд аз завол
بیش بقا تر شده بعد از زوال
Халқи кашон дар пенаи сояи рахт
خلق کشان در پنهٔ سایه رخت
Сояи гурезон ба паноҳи дарахт
سایه گریزان به پناه درخت
Ҷониби соя шудаи мардуми равон
جانب سایه شده مردم روان
Соя ба дунболаи мардуми давон
سایه به دنبالهٔ مردم دوان
Бас ки шудаи сояи згрмии сиёҳ
بس که شده سایه زگرمی سیاه
Гарм дар андохта худро ба чоҳ
گرم در انداخته خود را به چاه
Хост кунад халқи згрмои хеш
خواست کند خلق زگرمای خویش
Дар пенаи сояи худ ҷои хеш
در پنهٔ سایهٔ خود جای خویش
Лек зи тоби фалак то бнок
لیک ز تاب فلک تا بناک
Соя намонад аз тани мардум ба хок
سایه نماند از تن مردم به خاک
Гарми чунон гашти ҳаво дар ҷаҳон
گرم چنان گشت هوا در جهان
Оташ гӯйанд , бисӯзад забон !
آتش گویند، بسوزد زبان !
Хӯни барги марди забуни омада
خون برگ مرد زبون آمده
Хуй шуд , аз пӯсти буруни омада
خوی شد ، از پوست برون آمده
Пои мусофири барраи гарми давр
پای مسافر بره گرم دور
зи аблаҳи пари қабр чу нони танур
ز ابله پر قبر چو نان تنور
Чӯб шуд аз ғояти хушкии набот
چوب شد از غایت خشکی نبات
Аз паии як шарбати оби ҳаёт
از پی یک شربت آب حیات
Сабза дар поши з мард намой
سبزهٔ در پاش ز مرد نمای
Коҳ шуда , балки шудаи каҳрабоӣ
کاه شده ، بلکه شده کهربای
Лолаи сияҳи кишти зхшкӣ чу машк
لاله سیه کشت زخشکی چو مشک
Чун ба сиёҳӣ кашад аз кишти хушк
چون به سیاهی کشد از کشت خشک
Санг ки оташи з вайед бурун
سنگ که آتش ز وی اید برون
Монад зи хуршед дар оташи дарун
ماند ز خورشید در آتش درون
Боди занаи даст ба дасти ҳама
باد زنه دست به دست همه
Вази дам ӯ бод ба дасти ҳама
وز دم او باد به دست همه
Гарми ҳаво бар сар ҳар миваи зор
گرم هوا بر سر هر میوه زار
Гармӣ ӯ пухтагӣ оварад бор
گرمی او پختگی آورد بار
Бар сари ҳрмиўаҳи зи тоби тамӯз
بر سر هرمیوه ز تاب تموز
Мурғ шудаи пухтаи хуру хоми сӯз
مرغ شده پخته خور و خام سوز
зи оташи хуршед ки шуд миваи паз
ز آتش خورشید که شد میوه پز
Булбулу гунҷишк шудаи миваи газ
بلبل و گنجشک شده میوه گز
Хушк шудаи барги дарахтон ба шох
خشک شده برگ درختان به شاخ
Мива тар гашта бейсатони фарох
میوهٔ تر گشته بیستان فراخ