Кард чўраҳ дар саратони офтоб

کرد چو ره در سرطان آفتاب

Чашмаи хуршед фурӯ шуд боб

چشمهٔ خورشید فرو شد به آب

Абри сарои парда ба боло кашид

ابر سراپرده به بالا کشید

Сабзаи сафи хеш бсҳро кашид

سبزه صف خویش به صحرا کشید

Оби фурӯи рехт ба кори замин

آب فرو ریخت به کار زمین

Зад ҳама бинишаст ғубори замин

زد همه بنشست غبار زمین

Сайл , Аннани бас ки ба тундии гзошт

سیل، عنان بس که به تندی گذاشت

Бод ба занҷири нигоҳаш на дошт

باد به زنجیر نگاهش نداشت

Чун дуҳул раъд шуд аз оби ғарқ

چون دهل رعد شد از آب غرق

Гарм шуд аз оташи сӯзони барқ

گرم شد از آتش سوزان برق

Гарм чунон шуд ки чу овоз дод

گرم چنان شد که چو آواز داد

Ғулғула дар гунбад гардун фитод

غلغله در گنبد گردون فتاد

Қавси қзҳи гашти камони вори кўз

قوس قزح گشت کمان‌وار کوز

Аз ду тарафи сабзи пайу сурх туз

از دو طرف سبز پی و سرخ توز

Тоб кашид оташ ба рқши чунон

تاب کشید آتش به رقش چنان

Каши нами сад абр на дорад зиён

کش نم صد ابر ندارد زیان

Ҷӯй ки шуд масти хушу обдор

جوی که شد مست خوش و آبدار

Об гирифташ лабу сабзаи канор

آب گرفتش لب و سبزه کنار

СФўти об ар ту ндонӣ маҳол

صفوت آب ار تو ندانی محال

Зери замин абр намӯд аз хаёл

زیر زمین ابر نمود از خیال

Тундии сайлоб ба болои кӯҳ

تندی سیلاب به بالای کوه

Аз шағаб оварад заминро сутӯҳ

از شغب آورد زمین را ستوه

Монад ҳамаи вақти хати сабза тар

ماند همه وقت خط سبزه‌تر

Аз кафи хуршед ниҳон шуд асар

از کف خورشید نهان شد اثر

Ҳар дмнии як гул ва сад оби ҷӯ

هر دمنی یک گل و صد آب جو

Ҳар чамании сад гул ва сад обрӯ

هر چمنی صد گل و صد آبرو

Барқ ба шамшер дар оварад тоб

برق به شمشیر در آورد تاب

Гашти зираи пӯши саворони об

گشت زره پوش سواران آب

Барқ , баҳри сӯй , битобӣ дигар

برق، به هر سوی، به تابی دگر

Даст , бҳрҷўӣ , бар обӣ дигар

دست، به هرجوی، بر آبی دگر

Парда нишин гашти фалаки сӯ ба сӯ

پرده نشین گشت فلک سو به سو

Бо ҳамаи золӣ шудаи пӯшидаи рӯ

با همه زالی شده پوشیده رو

Ҷӯй ки шуд бараҳнаи симини таниш

جوی که شد برهنه سیمین تنش

Ҷомаи ғўкӣ шудаи пероҳанаш

جامه غوکی شده پیراهنش

Хоки з беобӣ амон ёфта

خاک ز بی آبی امان یافته

Чашмаи зи ҷӯии об равон ёфта

چشمه ز جوی آب روان یافته

Чун замин аз об шудаи сими ноб

چون زمین از آب شده سیم ناب

Боди гиреҳ бар зада бар сими об

باد گره برزده بر سیم آب

Ҷӯии расида ба баландии зи сайл

جوی رسیده به بلندی ز سیل

Ҳам ба тавозуъ ба нишебаши майл

هم به تواضع به نشیبش میل

Зуди зи мастӣ ба фиғони омада

زود ز مستی به فغان آمده

Даври харобӣ ба карони омада

دور خرابی به کران آمده

Монад баҳри шаҳри иморат дар об

ماند بهر شهر عمارت در آب

Муҳтакиронро шудаи хонаи хароб

محتکران را شده خانه خراب

Чархи нигуни ташт шудаи сайли бор

چرخ نگون طشت شده سیل بار

Ташти нигун , об на гирад қарор

طشت نگون، آب نه گیرد قرار

Абри ҳавои хоҳи гулистон шуда

ابر هوا خواه گلستان شده

Оби каши маҷлиси мисатон шуда

آب کش مجلس مستان شده

Боғ ки аз сабза шуд ороста

باغ که از سبزه شد آراسته

Абри сияҳро ба ҳавои хоста

ابر سیه را به هوا خواسته

Барги дарахтонтар аз шохсор

برگ درختان تر از شاخسار

Ҳар ҳама дар бору даровардаи бор

هر همه در بار و درآورده بار

Абр шудаи кӯҳи баланд аз шиква

ابر شده کوه بلند از شکوه

Барқ шуда бар сар ӯ теғи кӯҳ

برق شده بر سر او تیغ کوه

Бзри гарон дар гули луғзони асир

بزرگران در گل لغزان اسیر

Такяашон бар карами дастгир

تکیه‌اشان بر کرم دستگیر

Шолии сар сабз надонам ки чист

شالی سر سبز ندانم که چیست

Коби гузашт аз сар ва онгоҳ зист

که‌آب گذشت از سر و آنگاه زیست

Сабзаи наврустаи ту гўӣии макр

سبزه نورسته تو گوئی مکر

Бачаи тӯтии сет ки шуд сихи пар

بچه طوطی ست که شد سیخ پر

Сабза ба саҳро шуда чун нўхтон

سبزه به صحرا شده چون نوخطان

Малик ҷаҳон гашта ба коми бтон

ملک جهان گشته به کام بطان

Жолаи занон бар сари кули мурғи санг

ژاله زنان بر سر کَل مرغ سنگ

Бо сари гули хуш буд аз санги ҷанг

با سر گل خوش بود از سنگ جنگ

Ғӯтаи Мурғобии раънои биҷавӣ

غوطهٔ مرغابی رعنا بجوی

Аз сари тӯфон шудаи поёби ҷӯй

از سر طوفان شده پایاب جوی

Нӯли ҳўосл шудаи миқрози пар

نول حواصل شده مقراض پر

Ҷома ӯ нуқрау миқрози зар

جامهٔ او نقره و مقراض زر

Ҷуръа ки тоўси з борон бихӯрад

جرعه که طاوس ز باران بخورد

Ҳам ба сурӯди омадаи ҳам ҷилва кард

هم به سرود آمده هم جلوه کرد

Ёфта дроҷи хушӣ дар ҳаво

یافته دراج خوشی در هوا

Шер ва шукр дод бурун аз наво

شیر و شکر داد برون از نوا

Зоби замини шӯй , баҳри шохи бед

زآب زمین شوی، به هر شاخ بید

Зоғ шудаи қамарии ҷомаи сипед

زاغ شده قمری جامه سپید

Миваи ин фасли расида ба шох

میوه این فصل رسیده به شاخ

Гирди чамани туъмаи мурғони фарох

گرد چمن طعمهٔ مرغان فراخ

Хаста шудаи синаи хурмои зи хор

خسته شده سینهٔ خرما ز خار

Ханда ҳаме кард ба пардаи анор

خنده همی کرد به پرده انار

Мавз , ба як барг бапушед шох

موز، به یک برگ بپوشید شاخ

Барг азу гашта ба бустони фарох

برگ ازو گشته به بستان فراخ

Нғзки аи хуш нағз кун бӯстон

نغزک خوش نغز کن بوستان

Нағзтарин миваи Ҳиндӯстон

نغزترین میوه هندوستان

Мива ба боғ ар зи яке даҳ буд

میوه به باغ ار ز یکی ده بود

Пухта шавад хӯрданаш онгаҳ буд

پخته شود خوردنش آنگه بود

Миваи нғзки ҳам аз оғоз бар

میوه نغزک هم از آغاز بر

Гашта наботи замин аз шира тар

گشته نبات زمین از شیره تر

Абр дар афшони шаҳ дарё навол

ابر در افشان شه دریا نوال

Абраш худ ронад бидор алҷлол

ابرش خود راند به دارالجلال

Оби фарохии ҳамаро то ба гунг

آب فراخی همه را تا به گنگ

Ва омадаи лашкари ҳама аз оби танг

وآمده لشکر همه از آب تنگ

Лашкари анбӯҳ чу дарё Биҷӯш

لشکر انبوه چو دریا به جوش

Сайли з ҷунбидан он дар хурӯш

سیل ز جنبیدن آن در خروش

Буд саросари замин аз оби пар

بود سراسر زمین از آب پر

Ҳам зи ҳаво сӯхта мешуд шутур

هم ز هوا سوخته میشد شتر

Гар чаҳ ки буд оби равон то шикам

گرچه که بود آب روان تا شکم

Асп накард оташи худ ҳеҷ кам

اسپ نکرد آتش خود هیچ کم

Пои сутурон ба замин дар шуда

پای ستوران به زمین درشده

Гови заминро сами шани сар шуда

گاو زمین را سم‌شان سر شده

Хаймаи лашкари ҳама бар рӯй об

خیمه لشکر همه بر روی آب

Рост чу дарё ки брорди ҳубоб

راست چو دریا که برآرد حباب