Хушо Ҳиндӯстону равнақи дайн
خوشا هندوستان و رونق دین
Шариъатро камоли ъзу тамкин
شریعت را کمال عز و تمکین
Бад-ӣни иззат шудаи исломи Мансур
بدین عزت شده اسلام منصور
Бидон хории сарони куфри мақҳур
بدان خواری سران کفر مقهور
Бзмаҳ гар набӯдӣ рухсати шаръ
بذمه گر نبودی رخصت شرع
Нмондии номи ҳиндӯи зи асл то фаръ
نماندی نام هندو ز اصل تا فرع
зи ғазнӣн то лаби дарёи дарин боб
ز غزنین تا لب دریا درین باب
Ҳамаи исломи бинӣ бар яке об
همه اسلام بینی بر یکی آب
Чунин гуяд хабари донандаи ҳол
چنین گوید خبر دانندهٔ حال
Каз он маймуни хабар маймун шудаш фол
کز آن میمون خبر میمون شدش فال
Ки аз ғазна чу берун кард самсом
که از غزنه چو بیرون کرد صمصام
Мъзолдини Муҳамади гавҳари сом
معزالدین محمد گوهر سام
Аз он султони ғозӣ бе мудоро
از آن سلطان غازی بیمدارا
Ба Ҳиндӯстон шуд исломи ошкоро
به هندوستان شد اسلام آشکارا
Сарири деҳлӣ аз вай ёфт бунёд
سریر دهلی از وی یافت بنیاد
Ки бунёди сарираш то абади бод
که بنیاد سریرش تا ابد باد
Чу будаст эътиқодӣ дар ниҳодаш
چو بود است اعتقادی در نهادش
Қавӣ монад ин банно чун эътиқодаш
قوی ماند این بنا چون اعتقادش
Чунон кӯи зи оҳани шамшери шоҳӣ
چنان کو ز آهن شمشیر شاهی
зи дӯд аз рӯй Ҳиндӯстони сиёҳӣ
ز دود از روی هندوستان سیاهی
зи яздон бо ҳазорон дил фурӯзӣ
ز یزدان با هزاران دل فروزی
Ҷазои ин амали бодоши рӯзӣ !
جزای این عمل باداش روزی!
Ҳар ончии он шоҳ ғозӣ кард бунёд
هر آنچه آن شاه غازی کرد بنیاد
зи қутби аддӣни султони гашти обод
ز قطب الدین سلطان گشت آباد
Зиҳии банда ки аз як ҳукми мҳзўм
زهی بنده که از یک حکم محذوم
Ҳумоюн кард зи исломи ин куҳани бум
همایون کرد ز اسلام این کهن بوم
зи шамшерӣ ки зад бар рои қнўҷ
ز شمشیری که زد بر رای قنوج
Дар обаш ғарқа кард аз оташини мавҷ
در آبش غرقه کرد از آتشین موج
Фгнд аз оби гунгаши ҷома дар нил
فگند از آب گنگش جامه در نیل
Гирифт аз ваии ҳазору чорсди фил
گرفت از وی هزار و چارصد فیل
Чунон қутбӣ чу дар мағриби сромд
چنان قطبی چو در مغرب سرامد
зи машриқи чатри шамси аддӣни баромад
ز مشرق چتر شمسالدین برآمد
Туфи теғаши чунон гашти осмони гир
تف تیغش چنان گشت آسمانگیر
Ки ҳамчун субҳ дам шуд ҷаҳонгир
که همچون صبح دم شد جهانگیر
Чу зулқарнайн то як қарни комил
چو ذوالقرنین تا یک قرن کامل
Натоҷ фатҳи зод аз теғи ҳомил
نتاج فتح زاد از تیغ حامل
Зҳд « молўаҳ » то арсаи санад
زحد «مالوه» تا عرصهٔ سند
Намӯдор ғзоӣ ӯст дар ҳинд
نمودار غزای اوست در هند
Чу рафт он шамси равшан дар сиёҳӣ
چو رفت آن شمس روشن در سیاهی
Баромади ахтари фирӯзи шоҳӣ
برآمد اختر فیروز شاهی
Ба бахшиши халқи оламро раҳе кард
به بخشش خلق عالم را رهی کرد
Ҳамаи ганҷинаи шамсӣ тиҳӣ кард
همه گنجینهٔ شمسی تهی کرد
Чу шшмоҳӣ дар он давлати басари барад
چو ششماهی در آن دولت بسر برد
Чу Тифли ҳашт моҳаи давлаташи мард
چو طفل هشت ماهه دولتش مرد
Аз он пас чун писар кам буд шоён
از آن پس چون پسر کم بود شایان
Ба духтари гашти рои нек роён
به دختر گشت رای نیک رایان
Разӣаи духтарии Марзияи сират
رضیه دختری مرضیه سیرت
Сарир орост , аз ҷои сарират
سریر آراست، از جای سریرت
Маӣ чанд офтобаш буд дар меғ
مهی چند آفتابش بود در میغ
Чу барқ , аз парда мезад пари тўтиғ
چو برق، از پرده میزد پر توتیغ
Чу теғи андари ниёам аз кор мемонад
چو تیغ اندر نیام از کار میماند
Фаровони фитна беозор ме монад
فراوان فتنه بی آزار میماند
Бурид аз садамаи шоҳии ниқобаш
برید از صدمهٔ شاهی نقابش
зи парда рӯй бинмуд офтобаш
ز پرده روی بنمود آفتابش
Чунон меронад зӯри модаи шерон
چنان میراند زور مادهٔ شیران
Ки ҳомил мешуданд аз ваии далерон
که حامل میشدند از وی دلیران
Се солии каши қавии бади панҷау мушт
سه سالی کش قوی بد پنجه و مشت
Касе бар ҳарф ӯ наниҳод ангушт
کسی بر حرف او ننهاد انگشت
Чаҳорум чун зи кор ӯ варақи гашт
چهارم چون ز کار او ورق گشت
Бирав ҳам хома тақдир бигузашт
برو هم خامهٔ تقدیر بگذشت
Равон шуд зон пас аз ҳукми илоҳӣ
روان شد زان پس از حکم الهی
Нигини сиккаи баҳроми шоҳӣ
نگین سکهٔ بهرام شاهی
Се сол ӯ низ андари ъушрату ҷом
سه سال او نیز اندر عشرت و جام
Нишотӣ ронад чун пешинаи баҳром
نشاطی راند چون پیشینه بهرام
Бирав ҳам кард баҳроми фалаки зӯр
برو هم کرد بهرام فلک زور
Шуд он баҳром низ андари дили гӯр
شد آن بهرام نیز اندر دل گور
Аз он пас бар фарози тахти мақсӯд
از آن پس بر فراز تخت مقصود
Саодат дод ҳафт ахтар ба масъӯд
سعادت داد هفت اختر به مسعود
Ду се солӣ дигар аз давлату бахт
دو سه سالی دگر از دولت و بخت
Ълоӣӣ дошт аз ваии маснаду тахт
علائی داشت از وی مسند و تخت
Чу он гулҳои кам умр аз чамани ҷуст
چو آن گلهای کم عمر از چمن جست
Ҷавони сарвӣ ба болин гоҳ бинишаст
جوان سروی به بالین گاه بنشست
Ба Маҳмӯдии шаҳ рӯй замини гашт
به محمودی شه روی زمین گشت
Ба гетии Носири дунёу дайни гашт
به گیتی ناصر دنیا و دین گشت
Ба соли бист зи авҷи пояи хеш
به سال بیست ز اوج پایهٔ خویش
Ҷаҳон медошт андари сояи хеш
جهان میداشت اندر سایهٔ خویش
Аҷаби Меҳдии ҳама дар Комронӣ
عجب مهدی همه در کامرانی
Баҳри хонаи нишоту шодмонӣ
بهر خانه نشاط و شادمانی
На кас додӣ каманди кӣнаро тоб
نه کس دادی کمند کینه را تاب
На кас дидӣ хаёли фитна дар хоб
نه کس دیدی خیال فتنه در خواب
Мусулмони чираи дасту ҳиндӯони ром
مسلمان چیره دست و هندوان رام
Надонистӣ кас аз ҷинси мғли ном
ندانستی کس از جنس مغل نام
Шаҳӣ дар зотш аз яздони шикваӣ
شهی در ذاتش از یزدان شکوهی
Ҳам аз санг ва ҳам аз гавҳар чу кӯҳӣ
هم از سنگ و هم از گوهر چو کوهی
Худ аз мустағриқи кори илоҳӣ
خود از مستغرق کار الهی
Ба амраши бандагон дар кори шоҳӣ
به امرش بندگان در کار شاهی
Чунин то давр ӯ ҳам бар сар омад
چنین تا دور او هم بر سر آمد
Ҷаҳонро навбатӣ дигар даромад
جهان را نوبتی دیگر درآمد
Улуғи хонии каши он Маҳмӯди воло
الغ خانی کش آن محمود والا
Ба хешӣ карда будаш кори боло
به خویشی کرده بودش کار بالا
зи баҳри Авни мазлӯмони дили танг
ز بهر عون مظلومان دل تنگ
Ғиоси аддӣн ва дунё шуд бар ӯ ранг
غیاث الدین و دنیا شد بر او رنگ
Шаҳӣ буд ӯ ки бахшоишу зӯр
شهی بود او که بخشایش و زور
Хиром пел напасандед бар мӯр
خرام پیل نپسندید بر مور
Дар айёмаши мғл раҳ ёфт ин сӯй
در ایامش مغل ره یافت این سوی
Ба тороҷи бизоъати гашти раҳи ҷӯй
به تاراج بضاعت گشت ره جوی
Шуд он хуршеди равшан низ мастур
شد آن خورشید روشن نیز مستور
Ба бурҷ хок шуд аз байти маъмур
به برج خاک شد از بیت معمور
Пас аз ваии пӯри пӯри вай ба шодӣ
پس از وی پور پور وی به شادی
Бромд бар сарири киқбодӣ
برامد بر سریر کیقبادی
зи сар нав кард иклили шаҳон ро
ز سر نو کرد اکلیل شهان را
Мъзи аддӣн ва дунё шуд ҷаҳон ро
معز الدین و دنیا شد جهان را
Се солии сикка ӯ низ дар зарб
سه سالی سکهٔ او نیز در ضرب
Ривоҷӣ дошт андари шарқ то ғарб
رواجی داشت اندر شرق تا غرب
Чу ӯ ҳам Рахши ъушратро Аннан дод
چو او هم رخش عشرت را عنان داد
Бадви ҳам чархи давр ҳамгинон дод
بدو هم چرخ دور همگنان داد
Ба ҳар паймонаи пар май рехтӣ дар
به هر پیمانه پر می ریختی در
Ҳам охир хуфт чун паймона шуд пар
هم آخر خفت چون پیمانه شد پر
Ду моҳӣ дод пас чун сӯрати хоб
دو ماهی داد پس چون صورت خواب
Чароғи киқбодии шамси дайни тоб
چراغ کیقبادی شمس دین تاب
Ҳануз он субҳ буд андари тбои шер
هنوز آن صبح بود اندر تبا شیر
Ки шераши вогрФти ин дояи пер
که شیرش واگرفت این دایهٔ پیر
Чу буд ин Тифл дар кори ҷаҳони хом
چو بود این طفل در کار جهان خام
Ҷаҳон бар пухта корӣ ёфт ором
جهان بر پخته کاری یافت آرام
Ба фирӯзии дарин фирӯзаи гавани маҳд
به فیروزی درین فیروزهگون مهد
Сари фирӯз шаҳ шуд сарвари аҳд
سر فیروز شه شد سرور عهد
зи баҳри хутбаи сидқу савобаш
ز بهر خطبهٔ صدق و صوابش
Ҷалоли аддӣн ва дунё шуд хитобаш
جلال الدین و دنیا شد خطابش