Зиҳии бустони он шаҳро ҷамолӣ

زهی بستان آن شه را جمالی

Ки бошад чун Хизри хонаши ниҳолӣ

که باشد چون خضر خانش نهالی

Чу илҳоми илоҳии шоҳро гуфт

چو الهام الهی شاه را گفت

Ки он дар саодатро кунад ҷуфт

که آن در سعادت را کند جفت

Ишорат кард то дар гардиши даҳр

اشارت کرد تا در گردش دهر

Бёроинди як сари кишвару шаҳр

بیارایند یک سر کشور و شهر

Камар бар баст дар кораши замона

کمر بر بست در کارش زمانه

Ба харҷ омад хазона дар хазона

به خرج آمد خزانه در خزانه

Бгрдогрди қасри подшоҳӣ

بگرداگرد قصر پادشاهی

Баромади қубба аз ма то ба моҳӣ

برآمد قبه از مه تا به ماهی

Ҷаҳон аз қуббаҳои кордорон

جهان از قبه‌های کارداران

Шуда чун рӯй дарёи рӯзи борон

شده چون روی دریا روز باران

Баҳри ҷониб ки мардум бар замин рафт

بهر جانب که مردم بر زمین رفت

Ҳама бар фарши дебоҳои чин рафт

همه بر فرش دیباهای چین رفت

зи баси шореъ ки хуфт андар хаз ноб

ز بس شارع که خفت اندر خز ناب

Заминро кас на дид ало ки дар хоб

زمین را کس نه دید الا که در خواب

з ҳар сӯи хостаҳ ғулғул барон сон

ز هر سو خاسته غلغل بران سان

Ки гашта шаҳри султони шаҳри яздон

که گشته شهر سلطان شهر یزدان

Дуҳул дар бонгу рахшони пеш ӯ теғ

دهل در بانگ و رخشان پیش او تیغ

Чу бонги раъду Рахши барқ дар меғ

چو بانگ رعد و رخش برق در میغ

Бар овози дуҳули марди слҳи кор

بر آواز دهل مرد سلح کار

Муъаллақи зан ба навбати навбатии дор

معلق زن به نوبت نوبتی دار

Расани бози он ба болои расанҳо

رسن باز آن به بالای رسنها

Чу дилҳо гесувонро дар шиканҳо

چو دلها گیسوان را در شکنها

На бо он ҳабл печон карда бозӣ

نه با آن حبل پیچان کرده بازی

Ки худ бо ришта ҷон карда бозӣ

که خود با رشتهٔ جان کرده بازی

Фурӯи бардаи мшъбди теғ чун об

فرو برده مشعبد تیغ چون آب

Чу мстсқӣ ки нӯшади шарбати ноб

چو مستسقی که نوشد شربت ناب

Намӯда чеҳра бо зон гӯнаи гавани рию

نموده چهره با زان گونه گون ریو

Гуҳии худро парӣ карда гуҳии дев

گهی خود را پری کرده گهی دیو

з даҳр омӯхта гўӣии ду рангӣ

ز دهر آموخته گوئی دو رنگی

Ки гуҳи рӯмии намояди гоҳи зангӣ

که گه رومی‌ نماید گاه زنگی

Чу шоҳ созҳо чангаст зи оҳанг

چو شاه سازها چنگست ز آهنگ

Буза бар бастаи даҳ ҷои тирро чанг

بزه بر بسته ده جا تیر را چنگ

зи як соқаш шудаи мӯ то замини паст

ز یک ساقش شده مو تا زمین پست

Дигар соқяш бемӯ чун кафи даст

دگر ساقیش بی مو چون کف دست

Даф аз девори худ ҳсн ҳсин аст

دف از دیوار خود حصن حصین است

Ҳисори чӯбу саҳн коғазин аст

حصار چوب و صحن کاغذین است

Нигар дар чанг ва бар бти фарқи равшан

نگر در چنگ و بر بط فرق روشن

Ки ҳаст он сари бузург ва ин фурӯтан

که هست آن سر بزرگ و این فروتن

Навогари косаи тнбўри ҳоле

نواگر کاسهٔ طنبور حالی

Ба ғояти косае пар лек холӣ

به غایت کاسه‌ای پر لیک خالی

Гарони сар аз кадуии хеши тнбўр

گران سر از کدوی خویش طنبور

Фурӯи ғлтидаҳи неи маст ва на махмур

فرو غلطیده نی مست و نه مخمور

Ба расми ҳинди гӯногӯни мзомир

به رسم هند گوناگون مزامیر

Ба ҷонҳо бастаи ашкол аз Баму зер

به جانها بسته اشکال از بم و زیر

Дигар сози биринҷин номи он « тол »

دگر ساز برنجین نام آن «تال»

Бар ангушти парии рӯйони қаттол

بر انگشت پری رویان قتال

Ду рўӣини тан ки рўборўӣ дар ҳарб

دو روئین تن که روباروی در حرب

Чу даф дар порсии мизон ҳар зарб

چو دف در پارسی میزان هر ضرب

Кашида тунбаки ҳиндӣ , фиғонӣ

کشیده تنبک هندی، فغانی

Шудаи тунбаки занаш , чун тарҷумонӣ

شده تنبک زنش، چون ترجمانی

Хамири хом , каш бар рӯзи даҳ паст

خمیر خام، کش بر روز ده پست

Намӯда сад дақиқаи пухта ҳар даст

نموده صد دقیقه پخته هر دست

Аҷаб равад аз камӣн дандон намӯда

عجب رود از کمین دندان نموده

Лабаши неу даҳан хандон намӯда

لبش نی و دهن خندان نموده

Парии рӯйони ҳиндии ҷодӯии соз

پری رویان هندی جادوی ساز

з лаб карда дар девонагии боз

ز لب کرده در دیوانگی باز

Гирифта чун пиёлаи тол дар даст

گرفته چون پیاله تال در دست

На аз май каз сурӯди хештани маст

نه از می کز سرود خویشتن مست

Сурӯди дилкаш аз лабҳои хубон

سرود دلکش از لبهای خوبان

Шитобони сӯии гардуни пои кӯбон

شتابان سوی گردون پای کوبان

Ба рақсу ҷусти хубони ҳавои боз

به رقص و جست خوبان هوا باز

Ниҳодаи пой бар болои овоз

نهاده پای بر بالای آواز

Парандаи ҳамчуи тоўсони воло

پرنده همچو طاوسان والا

Муъаллақи зани кабӯтари сон ба боло

معلق زن کبوتر سان به بالا

Бҷстни фарқ шан гашта фалаки соӣ

بجستن فرق شان گشته فلک سای

Бгоҳ рақси безор аз замини пой

بگاه رقص بیزار از زمین پای

Баҳри чашмак задани куштаи ҷавонӣ

بهر چشمک زدن کشته جوانی

Баҳри ханда задани брбўдаҳи ҷонӣ

بهر خنده زدن بربوده جانی

Хаёли зулфи шан дар ҷони ёрон

خیال زلف شان در جان یاران

Чу шоми андари хаёли рӯзаи дорон

چو شام اندر خیال روزه داران

з зулф афганда то пои доми ушшоқ

ز زلف افگنده تا پا دام عشاق

Барон пои доми бастаи моҳии соқ

بران پا دام بسته ماهی ساق

Чу шуд олами ҳама дар зевару зеб

چو شد عالم همه در زیور و زیب

Кулоҳи қуббаҳо бо ма зад осеб

کلاه قبه‌ها با مه زد آسیب

Ишорат шуд з дар гуҳи коҳили тақвим

اشارت شد ز در گه کاهل تقویم

Шуморанд ихтиёриро ба тинҷем

شمارند اختیاری را به تنجیم

Маи рӯзаи дарози дрҷк бурун дод

مه روزه دراز درجک برون داد

Чу рӯз аз матлаъ давлат шуд обод

چو روز از مطلع دولت شد آباد

Кшодаҳ гӯям ин таърихи абҷад

کشاده گویم این تاریخ ابجد

Ба соли ёздаҳ аз баъди ҳФсд

به سال یازده از بعد هفصد

Ба рӯзи чоршанбеи маи се ва бист

به روز چارشنبه مه سه و بیست

зи рӯзаи халқи андар беҳтарин зист

ز روزه خلق اندر بهترین زیست

Ба тартиби он чунон коқбол май хост

به ترتیب آن چنان کاقبال می‌خواست

Нишастанд аҳли иқбол аз чапу рост

نشستند اهل اقبال از چپ و راست

Баҳри кас ҳадя доданд аз хзоӣн

بهر کس هدیه دادند از خزائن

Хароҷи Мисру маҳсӯли мадоин

خراج مصر و محصول مدائن