Шабӣ чун синаи ушшоқи пари дӯд

شبی چون سینهٔ عشاق پر دود

зи торикӣ чу ҷонҳои ғам андӯд

ز تاریکی چو جانهای غم اندود

Фалаки дӯдии зи дӯзах вом карда

فلک دودی ز دوزخ وام کرده

Сиришта зоби ғами шаб ном карда

سرشته زاب غم شب نام کرده

Агар чаҳ раҳбар халқанд анҷум

اگر چه رهبر خلقند انجم

Дар он зулмот ҳоӣл карда раҳи гум

در آن ظلمات هائل کرده ره گم

Сиёҳии бас ки бастаи зайли ҷовид

سیاهی بس که بسته ذیل جاوید

Гурезони шаби пурки ҳам сӯии хуршед

گریزان شب پرک هم سوی خورشید

Расидаи абрӣ аз дарёии андӯҳ

رسیده ابری از دریای اندوه

Шудаи пеши дили дармондагони кӯҳ

شده پیش دل درماندگان کوه

Шуда чун пари зоғи ин нилгуни боғ

شده چون پر زاغ این نیلگون باغ

Шабихуни барда ҳар сӯи бум бар зоғ

شبیخون برده هر سو بوم بر زاغ

Ҳамон абри сияҳ дар гирди офоқ

همان ابر سیه در گرد آفاق

Чикон ҳамчун саводи чашми ушшоқ

چکان همچون سواد چشم عشاق

Шабии зинсон ба ғамнокии сияҳи пӯш

شبی زینسان به غمناکی سیه پوش

Дували ронӣ ба хоки афтодаи биҳуш

دول رانی به خاک افتاده بیهوش

Фурӯи монда ба савдои мбтлоӣӣ

فرو مانده به سودا مبتلائی

Чу мӯрӣ дар даҳони аждҳоӣӣ

چو موری در دهان اژدهائی

Парасторон ба гардиши хуфтаи ҷамъӣ

پرستاران به گردش خفته جمعی

Ваии андар сӯхтан танҳо чу шамъӣ

وی اندر سوختن تنها چو شمعی

Рух аз хунобаи дил риш ме кард

رخ از خونابهٔ دل ریش می‌کرد

зи бахти худ гила бо хеш ме кард

ز بخت خود گله با خویش می‌کرد

На дар дили сабри корди тоби даврӣ

نه در دل صبر کارد تاب دوری

На дар тани дил ки созад бо сабурӣ

نه در تن دل که سازد با صبوری

Гуҳ аз биҷодаҳ марворид ме рафт

گه از بیجاده مروارید می‌رفت

Гуҳ аз лўлўитар ёқӯт май сифт

گه از لولوی تر یاقوت می‌سفت

Гуҳии сақф аз хаданг нола медухт

گهی سقف از خدنگ ناله میدخت

Гуҳии мФнъи зи оҳи сина май сӯхт

گهی مفنع ز آه سینه می‌سوخت

Гуҳӣ бар чеҳра мекард аз мижаи хуй

گهی بر چهره می‌کرد از مژه خوی

Ба ҷои ғоза хӯн меронад бар рӯй

به جای غازه خون می‌راند بر روی

Чу шуд нолиданаши зи андозаи берун

چو شد نالیدنش ز اندازه بیرون

зи кунҷи ҳуҷраи ҷусти овозаи берун

ز کنج حجره جست آوازه بیرون

зи нолшҳои он мурғи гирифтор

ز نالشهای آن مرغ گرفتار

зи айни хоби наргиси гашти бедор

ز عین خواب نرگس گشت بیدار

Сабурӣ пеша кун тимори бгзор

صبوری پیشه کن تیمار بگزار

Ба тақдири худои ин кор бигзор

به تقدیر خدا این کار بگذار

Париваши зини насиҳат зор бигирист

پریوش زین نصیحت زار بگریست

Ба посух гуфт чун бсиро бигирист

به پاسخ گفت چون بسیرا بگریست

Ки ман бисёр мехоҳам дарин дард

که من بسیار می‌خواهم درین درد

Ки ёбад сабри ҷони дарди пурвирд

که یابد صبر جان درد پرورد

Вале дар синаам ҳиҷри оташи афрӯз

ولی در سینه‌ام هجر آتش افروز

Сабурӣ чун тавон кардан дарин сӯз

صبوری چون توان کردن درین سوز

Чу шодӣ нест баҳри ман ба олам

چو شادی نیست بهر من به عالم

Марои бгзори ҳам дар хӯрдани ғам

مرا بگزار هم در خوردن غم

Санам дар тираи шаби зингўнаҳи нолон

صنم در تیره شب زینگونه نالان

Парасторон ба ҳасрати дасти молон

پرستاران به حسرت دست مالان

Ба арз оварад бо сад ҷони гудозӣ

به عرض آورد با صد جان گدازی

Ниёзи худ ба малик бе ниёзӣ

نیاز خود به ملک بی نیازی

Ба домони шафиъон дар зада чанг

به دامان شفیعان در زده چنگ

Ҳаме гуфт эй анис ҳар дили танг

همی گفت ای انیس هر دل تنگ

Ба рӯзи тираи дилҳои сӯзон

به روز تیرهٔ دلهای سوزان

Ба шабҳои сиёҳи тираи рӯзон

به شبهای سیاه تیره روزان

Ба ҷони бигноаҳи хурдсолон

به جان بیگناه خردسالان

Ба шом бе чароғи танги ҳолон

به شام بی چراغ تنگ حالان

Ба маҳбӯсӣ ки умраш рафт дар банд

به محبوسی که عمرش رفت در بند

Ба ғамнокӣ ки бо ғам гашт хурсанд

به غمناکی که با غم گشت خرسند

Ба беморӣ ки бе каси марду бдҳол

به بیماری که بی‌کس مرد و بدحال

Бидон мӯрӣ ки дар раҳи гашти помол

بدان موری که در ره گشت پامال

Бидон биронҳои меҳнати обод

بدان بیرانهای محنت آباد

Бидон дилҳо ки аз меҳнат шавад шод

بدان دلها که از محنت شود شاد

Ба муҳтоҷӣ ки зад дар нестии чанг

به محتاجی که زد در نیستی چنگ

Ба дарвешӣ ки аз ҳастӣ кунад нанг

به درویشی که از هستی کند ننگ

Бенон хушки пеш бе нўоӣӣ

بنان خشک پیش بی نوائی

Ба далқи жанда бар пушти гдоӣӣ

به دلق ژنده بر پشت گدائی

Ки раҳмат кун барин ҷони гирифтор

که رحمت کن برین جان گرفتار

з зорӣ вораҳон ин синаи зор

ز زاری وارهان این سینهٔ زار

Дарин навмедем умед нав кун

درین نومیدیم امید نو کن

Умедамро ба коми дил гарав кун

امیدم را به کام دل گرو کن

Халосами даҳ зи шабҳои ҷудоӣ

خلاصم ده ز شبهای جدایی

Бубахш аз субҳи бахтами равшаноӣ

ببخش از صبح بختم روشنایی

Калидии бахшам аз сари риштаи роз

کلیدی بخشم از سر رشته راز

Ки дарҳои марои дамро кунад боз

که درهای مرا دم را کند باز

Чу лухтӣ кард зинсони дардмандӣ

چو لختی کرد زینسان دردمندی

Дуоро дод бо ёрб баландӣ

دعا را داد با یارب بلندی

Ба гиряи хост то бирабоедаш об

به گریه خواست تا بربایدش آب

Ки дар гиряи рабӯдаши ногаҳони хоб

که در گریه ربودش ناگهان خواب

Хизрро дид коўрдш наоне

خضر را دید کاوردش نهانی

Яке соғари пари оби зиндагонӣ

یکی ساغر پر آب زندگانی

Бигуфт эй каз Хизри хон дашна хӯрдӣ

بگفت ای کز خضر خان دشنه خوردی

Бануш оби Хизр то зиндаи гардӣ

بنوش آب خضر تا زنده گردی

Навидат май даҳуми зини оби дилкаш

نویدت می‌دهم زین آب دلکش

Ки хуш бо Хизри хони обии хурии хуш

که خوش با خضر خان آبی خوری خوش

Бути бедори дили зи он хоби мақсӯд

بت بیدار دل ز آن خواب مقصود

Чу бахти хештан бедор шуд зуд

چو بخت خویشتن بیدار شد زود

Биҷуст аз хўобгаҳ бесабру ором

بجست از خوابگهٔ بی صبر و آرام

Чу мурдаи коб ҳайвон ёбад аз ҷом

چو مرده کاب حیوان یابد از جام

Парасторони муҳаррамро талаб кард

پرستاران محرم را طلب کرد

Бигуфт ин хоб ва дилҳо пар тараб кард

بگفت این خواب و دلها پر طرب کرد

Дилашро тозаи гашти умедворӣ

دلش را تازه گشت امیدواری

Замонӣ боз раст аз бе қарорӣ

زمانی باز رست از بی‌قراری

Аз он пас зон намоиш ёд ме дошт

از آن پس زان نمایش یاد می‌داشت

Бидон умеди дилро шод ме дошт

بدان امید دل را شاد می‌داشت

Дар он шаби кони санамро ҳолати ин буд

در آن شب کان صنم را حالت این بود

Хзрхон низ ҳам чун ӯ ғамин буд

خضرخان نیز هم‌چون او غمین بود

Дар он буд аз дили сабру ором

در آن بود از دل صبر و آرام

Ки айвони бишиканад ё бар дарди бом

که ایوان بشکند یا بر درد بام

Чу дармонда шавад мард аз дили танг

چو درمانده شود مرد از دل تنگ

з дилтангӣ кунад бо бом ва дар ҷанг

ز دلتنگی کند با بام و در جنگ

Аҷаби доғисти доғи ишқи бозӣ

عجب داغیست داغ عشق‌بازی

Ки бошад сӯзиши ҷони дили навозӣ

که باشد سوزش جان دل‌نوازی

Гирифторӣ ки ранҷи ошиқии барад

گرفتاری که رنج عاشقی برد

Ҳам аз дили зиндаи гашт ва ҳам зи дили мард

هم از دل زنده گشت و هم ز دل مرد

Ниҳод аз сари ғурури подшоҳӣ

نهاد از سر غرور پادشاهی

Дар омад чун гадоён дар гдоӣӣ

در آمد چون گدایان در گدائی

Ки эй донандаи рози дарунам

که ای دانندهٔ راز درونم

Дарин ҳасрат , ту майдонӣ ки чунам ?

درین حسرت، تو میدانی که چونم؟

Ба сари орифони ҳазрати пок

به سر عارفان حضرت پاک

Ба дарди ошиқон дар синаи чок

به درد عاشقان در سینهٔ چاک

Ба хуноби ду чашми мустамандон

به خوناب دو چشم مستمندان

Бетаи поки даруни дардмандон

بتا پاک درون دردمندان

Ба парҳези ҷавонон дар ҷавонӣ

به پرهیز جوانان در جوانی

Ба айши кӯдакон дар поки ҷонӣ

به عیش کودکان در پاک جانی

Ба ҷонҳои ки ҳаст аз сӯзашони завқ

به جانهای که هست از سوزشان ذوق

Ба длҳоӣӣ ки хокистар шуд аз шавқ

به دلهائی که خاکستر شد از شوق

Бидон ошиқ ки мард аз васли маҳрӯм

بدان عاشق که مرد از وصل محروم

Ба муштоқӣ ки ҳиҷраши гашти мазлӯм

به مشتاقی که هجرش گشت مظلوم

Ба Фарҳодӣ ки зери кӯҳи ғами мард

به فرهادی که زیر کوه غم مرد

Ба маҷнӯнӣ ки бо худ кӯҳи ғами барад

به مجنونی که با خود کوه غم برد

Бидон ҳоле ки сомонаш набошад

بدان حالی که سامانش نباشد

Бидон дардӣ ки дирамонаш набошад

بدان دردی که درمانش نباشد

Ки бахшоиш кунӣ бар мустамандӣ

که بخشایش کنی بر مستمندی

зи дардии вои раҳонеи дардмандӣ

ز دردی وا رهانی دردمندی

з ҳад бигузашт шабҳои ҷдоӣӣ

ز حد بگذشت شبهای جدائی

Чароғамро ту бахшеи рўшноӣӣ

چراغم را تو بخشی روشنائی

Агар комам таҳ дарёст ноёб

اگر کامم ته دریاست نایاب

Ба коми ман расон чун шарбати об

به کام من رسان چون شربت آب

Ба коми дили расон дил додае ро

به کام دل رسان دل داده‌ای را

Баровари кори кори афтодае ро

برآور کار کار افتاده‌ای را

Дили ғамноки шаҳ буд андарин роз

دل غمناک شه بود اندرین راز

Ки ногуҳи ҳотифӣ дар додаш овоз

که ناگه هاتفی در دادش آواز

Ки хуш бош эй зи ҳиҷри озори дида

که خوش باش ای ز هجر آزار دیده

Харобӣҳои дил бисёр дида

خرابیهای دل بسیار دیده

Бишорати мирсонми зи осмонат

بشارت میرسانم ز آسمانت

Ки гашти эмини з ҳар андешаи ҷонат

که گشت ایمن ز هر اندیشه جانت

Чу бишунид ин бишорати ошиқи маст

چو بشنید این بشارت عاشق مست

Ҳам аз пои аўФтод ва ҳам шуд аз даст

هم از پا اوفتاد و هم شد از دست

Бимонад афтода чун гунҷишк бе бол

بماند افتاده چون گنجشک بی بال

Чаҳ аз шодӣ , чаҳ аз ҳайрат , чаҳ аз ҳол

چه از شادی، چه از حیرت، چه از حال