Чу бинишаст бар тахти қутби замона
چو بنشست بر تخت قطب زمانه
Ки чун қутби бодаши бақои ҷовдона
که چون قطب بادش بقا جاودانه
Ҳаваси хостши кози паии малики дорӣ
هوس خاستش کاز پی ملک داری
Бакор банноҳо кунад устуворӣ
بکار بناها کند استواری
Чу соҳиб хилофа шуд аз адли роФаҳ
چو صاحب خلافه شد از عدل رافه
Ниҳодаи лақаби ҳсни дорулхилофа
نهاده لقب حصن دارالخلافه
Чу ният чунон дошт дар дил наоне
چو نیت چنان داشت در دل نهانی
Ки рояти برارد ба кишвари сетоне
که رایت برآرد به کشور ستانی
Шудаш дар дил ба бунёди хайроти моил
شدش در دل به بنیاد خیرات مایل
зи нур ният кард як тарафи ҳоил
ز نور نیت کرد یک طرف حایل
Ба фармуд коўли брорнди ҷомеъ
به فرمود کاول برارند جامع
Ки бомаш барояд ба хуршеди ломъ
که بامش برآید به خورشید لامع
Ба тоъат чу сари пеши миҳроб шояд
به طاعت چو سر پیش محراب شاید
Ба миҳробӣ аз кофарон сар рибоед
به محرابی از کافران سر رباید
Баҳри дори куфрии зи миҳробу минбар
بهر دار کفری ز محراب و منبر
Кунад саракашонро нигунсор ва бе сар
کند سرکشان را نگونسار و بی سر
Расиданди бунёди корони доно
رسیدند بنیاد کاران دانا
Ба « пул бар рухи бод бастан » тавоно
به «پل بر رخ باد بستن» توانا
Паёмӣ муҳайё шуд асбоби чандон
پیامی مهیا شد اسباب چندان
Ки ноед дар андешаи ҳӯшмандон
که ناید در اندیشهٔ هوشمندان
Ба таъҷил карданд андаки асосӣ
به تعجیل کردند اندک اساسی
Ки бошад асосаши амалро қиёсӣ
که باشد اساسش عمل را قیاسی
Чу миҳроби байти алхлоФаҳи баромад
چو محراب بیت الخلافه برآمد
Даромад Халифа чу ҷумъа даромад
درآمد خلیفه چو جمعه درآمد
Дар рӯзи одинаро кард гулшан
در روز آدینه را کرد گلشن
зи нури тааббуд чу хуршеди равшан
ز نور تعبد چو خورشید روشن
зи эсори ганҷи паёпаии саросар
ز ایثار گنج پیاپی سراسر
Гули зардро кард кибряти аҳмар
گل زرد را کرد کبریت احمر
Мусаммам шудаш азми кишвари гшоӣӣ
مصمم شدش عزم کشور گشائی
Ки кӯшад дар изҳори амри хдоӣӣ
که کوشد در اظهار امر خدائی
Ман ин моҷаро дар сипеҳри нахустин
من این ماجرا در سپهر نخستین
Ҳама гуфтаам ҷунбиши шоҳу тамкин
همه گفتهام جنبش شاه و تمکین