Кишвар ҳиндаст биҳиштӣ ба замин
کشور هند است بهشتی به زمین
Ҳуҷҷаташ инак ба рух сафҳа бибин
حجتش اینک به رخ صفحه ببین
Ҳуҷҷати собит чу дар он нест шаккӣ
حجت ثابت چو در آن نیست شکی
Ҳафт бигӯям ба дурустӣ на яке :
هفت بگویم به درستی نه یکی:
Аввалаш инаст ки одам ба ҷинон
اولش این است که آدم به جنان
Чун зи ъсии хастагӣ Эй ёфт чунон
چون ز عصی خستگیای یافت چنان
Захм ъсӣ хӯрд бади инсони зи камӣн
زخم عصی خورد بد انسان ز کمین
Каз фалак афтод ба сахтӣ ба замин
کز فلک افتاد به سختی به زمین
Исмат ҳақ дошт ҳаме чун нигаҳаш
عصمت حق داشت همی چون نگهش
Хора кҳсор шуд атлас ба таҳаш
خارهٔ کهسار شد اطلس به تهش
Омадан аз хулд ба ҳиндаши бад аз он
آمدن از خلد به هندش بد از آن
Кони гули ҷинат ки задаш боди хазон
کان گل جنت که زدش باد خزان
Гар ба хуросону араби тозӣу чин
گر به خراسان و عرب تازی و چین
Як нафасӣ баҳра гирифтӣ ба замин
یک نفسی بهره گرفتی به زمین
Гармӣу сардии хуросону араб
گرمی و سردی خراسان و عرب
Ваон ба райу чини ъзобисти аҷаб
وان به ری و چین عذابیست عجب
Зу шудаи парварда ба фирдавси дарун
زو شده پرورده به فردوس درون
Чунаш будӣ тоқати ин дидау хӯн
چونش بودی طاقت این دیده و خون
Гашти муҳаққиқ чу чунин васфи матин
گشت محقق چو چنین وصف متین
Кин ҳад ҳиндаст ба фирдавси барин
کاین حد هند است به فردوس برین
Ҳинд чу аз хулди нишон буд дарав
هند چو از خلد نشان بود درو
зи амри худояш қадам осуд дарав
ز امر خدایش قدم آسود درو
Вар на бидон нозукӣ аз ҷой дигар
ور نه بدان نازکی از جای دگر
Омадӣ аз ранҷ фитодӣ ба зарар
آمدی از رنج فتادی به ضرر
Ҳуҷҷати дигар ки зи товуси кашам
حجت دیگر که ز طاووس کشم
Мурғи хирадро ба замини бӯси кашам
مرغ خرد را به زمین بوس کشم
Гар на биҳиштаст ҳамин ҳинд чаро
گر نه بهشت است همین هند چرا
Аз паии товуси ҷинони гашти саро
از پی طاووس جنان گشت سرا
Нест чунин тоири Фирдавсӣ агар
نیست چنین طایر فردوسی اگر
Бӯе аз боғи бадии ҷой дигар
بویی از باغ بدی جای دگر
Лобуди азин ҷой бидон ҷой шудӣ
لابد ازین جای بدان جای شدی
Вази пай рафтани ҳамаи тан пой шудӣ
وز پی رفتن همه تن پای شدی
Буд ҳамин ҷои чўзи фирдавси асарӣ
بود همین جا چوز فردوس اثری
Ҷониби дигари нФтодши гузарӣ
جانب دیگر نفتادش گذری
Ҳуҷҷатам инаст сеюмгар ба шаккӣ
حجتم اینست سوم گر به شکی
Комдни мори зи боғи фалакӣ
کامدن مار ز باغ فلکی
Буд ба ҳамроҳии тоўси васфӣ
بود به همراهی طاوس وصفی
Қисса чунин гуфт фақиҳи ҳанафӣ
قصه چنین گفت فقیه حنفی
Лек ҷуз аз ҳинд дигар ёфт маҳал
لیک جز از هند دگر یافت محل
Зонка ҳамаи неш задан дошт амал
زانکه همه نیش زدن داشت عمل