Ҳинд чу фирдавс шуд аз суҳбати ман

هند چو فردوس شد از صحبت من

Баҳри ҳавояш кунун оем ба сухан

بهر هوایش کنون آیم به سخن

Шери сифати мард ба як тӯии қабо

شیر صفت مرد به یک توی قبا

Гарм чу шераст гараш нест ъно

گرم چو شیر است گرش نیست عنا

На чу хуросон ки тан аз барфи фузун

نه چو خراسان که تن از برف فزون

Сард сорӣаст ба даҳ шақаи дарун

سرد ساری است به ده شقه درون

Онкӣ ба гармост ҳамин ранҷишу бас

آنکه به گرماست همین رنجش و بس

Лек шавад куштаи зи сари мо ҳамаи кас

لیک شود کشته ز سر ما همه کس

Не чу хуросон ки ду се ҳафтаи гулаш

نی چو خراسان که دو سه هفته گلش

Омад ва бигузашт чу силии зи пулаш

آمد و بگذشت چو سیلی ز پلش

Венаи гули мо баъзе агар хушк шавад

وین گل ما بعضی اگر خشک شود

Таблаи даруни нофа чу аз машк шавад

طبله درون نافه چو از مشک شود

Мива бехаста ки набӯд ба ҷаҳон

میوهٔ بی هسته که نبود به جهان

Барг ки чун мива буд хӯрд маон

برگ که چون میوه بود خورد مهان

Мавзи ҳамон мива бе хастаи нигар

موز همان میوهٔ بی هسته نگر

Барги зи тнбўли нигари бобати хур

برگ ز تنبول نگر بابت خور