Чу мард ояд бурун аз ӯҳдаи аҳд
چو مرد آید برون از عهدهٔ عهد
Ба кораши бахту давлатро буд ҷаҳд
به کارش بخت و دولت را بود جهد
Нишинад аҳли давлатро ба сина
نشیند اهل دولت را به سینه
Чу май дар ҷому гавҳар дар хазина
چو می در جام و گوهر در خزینه
Намонад чун бунафша каз сари анҷом
نماند چون بنفشه کز سر انجام
Чу сарви рости зи озодии баради ном
چو سرو راست ز آزادی برد نام
Шикваи мард дар аҳд дуруст аст
شکوه مرد در عهد درست است
Мадони мард , онкии гоҳи аҳд суст аст
مدان مرد، آنکه گاه عهد سست است
зи мардони ростӣ бояд қалами вор
ز مردان راستی باید قلم وار
Ки гардад кор ӯро ӯҳдаи кор
که گردد کار او را عهدهٔ کار
Нигари ғозии маликро каз дил орост
نگر غازی ملک را کز دل آراست
Ба аҳди шоҳи худ чун ростии хост
به عهد شاه خود چون راستی خواست
Калиди ростӣ дар шуд ба кораш
کلید راستی در شد به کارش
Муяссари гашти фатҳи корзораш
میسر گشت فتح کارزارش
Шунидам каз ълоўи аддӣни мғФўр
شنیدم کز علاو الدین مغفور
Дилаши пинҳон ва аҳдӣ дошт мастур
دلش پنهان و عهدی داشت مستور
Чу ӯ шуд зон вафодории сарафроз
چو او شد زان وفاداری سرافراز
Сараши гашт аз ҷафои корони срондоз
سرش گشت از جفا کاران سرانداز
Чунин гуфт он ки буд огоҳяш беш
چنین گفت آن که بود آگاهیش بیش
Ки бади ғозии малик дар хонаи хеш
که بد غازی ملک در خانه خویش
Чу бишунид ин сухан комад барон сӯй
چو بشنید این سخن کامد بران سوی
На лашкар , балки дарёии замини шӯй
نه لشکر، بلکه دریای زمین شوی
Тараб кард аз нишоти рӯзӣ беш
طرب کرد از نشاط روزی بیش
Чу гурги ғолиб аз бисёре мяш
چو گرگ غالب از بسیاری میش
Сипоҳаш ар чаҳ буд андак на бисёр
سپاهش ار چه بود اندک نه بسیار
Вале бисёр андак буду пари кор
ولی بسیار اندک بود و پر کار
Саворони бештари зи иқлӣми боло
سواران بیشتر ز اقلیم بالا
На ҳиндӯстонӣу ҳиндӯу лоло
نه هندوستانی و هندو و لالا
Ғзўи тарку мғли рӯмӣу рӯсӣ
غزو ترک و مغل رومی و روسی
Чу бози ҷира дар ҷанги хурӯсӣ
چو باز جره در جنگ خروسی
Дигар тозк , хуросонӣу поки асл
دگر تازک، خراسانی و پاک اصل
Нагашта асли бад , бо асли шани васл
نگشته اصل بد، با اصل شان وصل
Ҳамаи мардони разм ва кор карда
همه مردان رزم و کار کرده
Ғзоҳо бо малик бисёр карда
غزاها با ملک بسیار کرده
Басии сафҳои тоторони шикаста
بسی صفهای تاتاران شکسته
Дили он ҷумлаи хӯни хорони шикаста
دل آن جمله خون خواران شکسته
Хаданги аФгни плани чусту чолок
خدنگ افگن پلان چست و چالاک
з билк карда сади оҳанӣни чок
ز بیلک کرده سد آهنین چاک
Гуҳӣ чун Асия ки карда сӯрох
گهی چون آسیا که کرده سوراخ
Гуҳӣ чун шонаи мӯро карда сад шох
گهی چون شانه مو را کرده صد شاخ
Малик дар пеши як якро талаб кард
ملک در پیش یک یک را طلب کرد
Пас аз дили қиссаро меҳмон лаб кард
پس از دل قصه را مهمان لب کرد
Ки моро чарх пеш оварад корӣ
که ما را چرخ پیش آورد کاری
Ки гардиш ҳаст , дар вай , чархи ворӣ
که گردش هست، در وی، چرخ واری
Крои неруӣ пеласту дили шер
کرا نیروی پیل است و دل شیر
Ки ҳам бозу шавад бо мо ба шамшер
که هم بازو شود با ما به شمشیر
Нахуст аз хӯни худ хезад чу лола
نخست از خون خود خیزد چو لاله
Пас аз хӯн аду шавед пиёла
پس از خون عدو شوید پیاله
Таҳи ханҷар наад аввали сари хеш
تهٔ خنجر نهد اول سر خویش
Кашад пас бар дигар сари ханҷари хеш
کشد پس بر دگر سر خنجر خویش
Балии мардони баҳрсозӣу сӯзӣ
بلی مردان بهر سازی و سوزی
Касонро парваранд аз баҳри рӯзӣ
کسان را پرورند از بهر روزی
Буд ҳар рӯзи ъушратро шуморӣ
بود هر روز عشرت را شماری
Фитад ар баъди умрии кори зорӣ
فتد ار بعد عمری کار زاری
Ба корӣ ноед , ар , ёрӣ дар он рӯз
به کاری ناید، ار، یاری در آن روز
Ба сӯзиши дил ки набӯд ёри дили сӯз
به سوزش دل که نبود یار دل سوز
Буд тир аз барои разми нахчир
بود تیر از برای رزم نخچیر
Ту бе он , чӯбаи дони чӯбаи тир
تو بی آن، چوبهٔ دان چوبهٔ تیر
Камонгар бишиканади ҳангоми пайкор ,
کمان گر بشکند هنگام پیکار،
« зиҳӣ ! » кӣ ёбад аз лабҳои сӯфор !
«زهی!» کی یابد از لبهای سوفار!
Бёӣиди он ки дорад кор бо мо
بیائید آن که دارد کار با ما
Шавед аз аҳду паймони ёр бо мо
شوید از عهد و پیمان یار با ما
Шавадгар аҳдҳо муҳкам ба савганд
شود گر عهدها محکم به سوگند
Ба кор ҷон шавем аз ҷони камарбанд
به کار جان شویم از جان کمربند
Вагар ёрӣ надорад майли ёрӣ
وگر یاری ندارد میل یاری
Ки душвораст кори ҷони сипорӣ
که دشوار است کار جان سپاری
Дарин ёрӣ ки дорад кор бо ман ?
درین یاری که دارد کار با من؟
Дил ман ҳаст охири ёри ман !
دل من هست آخر یار من!
Бад-ӣни дили коҳинин саддест бар пой
بدین دل کاهنین سدیست بر پای
Кунам грсд оҳан бошад аз ҷой
کنم گرسد آهن باشد از جای
Марои ёвар басаст ва ҳам тарозу
مرا یاور بس است و هم ترازو
Ду бозуии ману тъўизи бозу
دو بازوی من و تعویذ بازو
Шунидам буд рустами чираи дастӣ
شنیدم بود رستم چیره دستی
Ки гоҳи ҳамла танҳо сафи шикастӣ
که گاه حمله تنها صف شکستی
На он рустами зи ман дар кор пеш аст
نه آن رستم ز من در کار پیش است
Ки ҳар каси рустамӣ дар аҳд хеш аст
که هر کس رستمی در عهد خویش است
Чу ман бар номи яздон такя кардам
چو من بر نام یزدان تکیه کردم
Яқинаст он ки танҳо чираи гирдам
یقین است آن که تنها چیره گردم
Муроди ман чу ҷузи дайнро фараҷ нест
مراد من چو جز دین را فرج نیست
Ман ва ин кор бар ғайриӣ ҳараҷ нест !
من و این کار بر غیری حرج نیست!
Чу бишуниданд мардони сарафроз
چو بشنیدند مردان سرافراز
зи махдуми худ ин ҳарф сар андоз
ز مخدوم خود این حرف سر انداز
Саросар чун ҳама сарбоз буданд
سراسر چون همه سرباز بودند
Ба рӯй хоки сарҳо боз буданд
به روی خاک سرها باز بودند
Пас онгоҳ аз сари сари бозии хеш
پس آنگاه از سر سر بازی خویش
Сари худ хидматии бурданд дар пеш
سر خود خدمتی بردند در پیش
Фурӯ гуфтанд : к-эии сарвар , саронро !
فرو گفتند: کای سرور، سران را!
Ба зери пои ту сар , сарваронро !
به زیر پای تو سر، سروران را!
Ҳамеша боди сари ёри кулоҳат
همیشه باد سر یار کلاهت
Калла гӯша кашида сар ба моҳат
کله گوشه کشیده سر به ماهت
Сиррӣ каз давлатати умрӣ калла дошт
سری کز دولتت عمری کله داشت
зи карт чун тавон акнӯн нигаҳ дошт ?
ز کارت چون توان اکنون نگه داشت؟
Ба сари бозӣ чу моро мужда додӣ
به سر بازی چو ما را مژده دادی
Сари мо дар калла ноед зи шодӣ
سر ما در کله ناید ز شادی
На мо он срсрии ореми пешат
نه ما آن سرسری آریم پیشت
Ки надиҳем ар фитад сарҳои хешат
که ندهیم ار فتد سرهای خویشت
Чаҳ бошад як сари мо зери ханҷар
چه باشد یک سر ما زیر خنجر
Ҳазорон пора гардад ҷумлаи як сар
هزاران پاره گردد جمله یک سر
Заҳри пораи ҷудо бар хезади овоз
زهر پاره جدا بر خیزد آواز
Ки боз аз баҳр ту кардем сари боз
که باز از بهر تو کردیم سر باز
Камар бастему паймон низ бастем
کمر بستیم و پیمان نیز بستیم
Барон паймони раги ҷон низ бастем
بران پیمان رگ جان نیز بستیم
Ки то ҷон дар танасту сар ба гардан
که تا جان در تن است و سر به گردن
Нахоҳем аз дарат сари давр кардан
نخواهیم از درت سر دور کردن
Чу моро сари ҷудои гашти андарин кор
چو ما را سر جدا گشت اندرین کار
Ту донеи хоҳи сулҳу хоҳи пайкор
تو دانی خواه صلح و خواه پیکار
Сипаҳро чун васиқат муҳкамӣ ёфт
سپه را چون وثیقت محکمی یافت
Маликро хотири он сӯ беғамӣ ёфт
ملک را خاطر آن سو بی غمی یافت
Ба азми кор муҳкам кард бунёд
به عزم کار محکم کرد بنیاد
Ки бунёди бузургӣ , муҳкамаши бод !
که بنیاد بزرگی، محکمش باد!