Ба пурсидами ман аз пирӯзии бахт
به پرسیدم من از پیروزی بخت
Ки эй ранги ту аз фирӯзаи гавани сахт
که ای رنگ تو از فیروزه گون سخت
Малики ғозӣ ки фатҳаши ҳам Аннан буд ,
ملک غازی که فتحش هم عنان بود،
Хабари гӯи баъди фирӯзӣ чаҳ сон буд ?
خبر گو بعد فیروزی چه سان بود؟
Ҷавобам дод кози Фирўзмндӣ
جوابم داد کاز فیروزمندی
Чу шуд ғозии маликро сари баландӣ
چو شد غازی ملک را سر بلندی
зи баъди шукр яздон шуд бар он азм
ز بعد شکر یزدان شد بر آن عزم
Ки ояд сӯии деҳлӣ аз паии разм
که آید سوی دهلی از پی رزم
Ваии он ҷониб шуд андари кор созӣ
وی آن جانب شد اندر کار سازی
Ки дигар пай шавад ду теғи бозӣ
که دیگر پی شود دو تیغ بازی
Дигар ҷониби мусулмонони деҳлӣ
دگر جانب مسلمانان دهلی
Ки бишикастанд бо хонони деҳлӣ
که بشکستند با خانان دهلی
Ба хиҷлати пеш май рафтанди ғамнок
به خجلت پیش میرفتند غمناک
Ҳаме суданд рӯй аҷз бар хок
همی سودند روی عجز بر خاک
Саворони малики ғозии ситода
سواران ملک غازی ستاده
Назар бар лашкари деҳлии ниҳода
نظر بر لشکر دهلی نهاده
Забонҳошон чу нӯки найза дар таън
زبانهاشان چو نوک نیزه در طعن
Гуҳӣ дашном гуфтанду гуҳии лаън
گهی دشنام گفتند و گهی لعن
Яке гуфт : ин ҳамаи куфрони сголнд
یکی گفت: این همه کفران سگالند
Касон дар қатли эшон беу боланд !
کسان در قتل ایشان بی و بالند!
Дигар мегуфт : кохри аҳл дайн анд
دگر میگفت: کاخر اهل دین اند
Нишоед гуфт бадгар чаҳ чунин анд
نشاید گفت بد گر چه چنین اند
Дигар гуфт : эй намаки хорони бади аҳд
دگر گفت: ای نمک خواران بد عهد
Чаро кам буд дар ҳақи намаки ҷаҳд
چرا کم بود در حق نمک جهد
Дигар аз танз гуфт ӣнон чаҳ карданд ?
دگر از طنز گفت اینان چه کردند؟
Намак дар дег рафт инҳо чаҳ хӯрданд !
نمک در دیگ رفت اینها چه خوردند!
Дигар мегуфт гоҳи кори зорӣ
دگر میگفت گاه کار زاری
Наёяд зи аҳли деҳлии ҳеҷ корӣ
نیاید ز اهل دهلی هیچ کاری
Малик бар курсӣ давлат нишаста
ملک بر کرسی دولت نشسته
Сарон дар пишдстӣ , дасти баста
سران در پیشدستی، دست بسته
Асиру аспу молу рахту коло
اسیر و اسپ و مال و رخت و کالا
Зару сим ва дару лўлўии лоло
زر و سیم و در و لولوی لالا
Хзоин мерасед уштур бар уштур
خزاین میرسید اشتر بر اشتر
Қатори андари қатор аз ганҷҳо пар
قطار اندر قطار از گنجها پر
Гарони ганҷӣ чу дарё бе карона
گران گنجی چو دریا بیکرانه
Ки моломол шуд дашт аз хазона
که مالامال شد دشت از خزانه
Сафи пелони ҷангии вои гузида
صف پیلان جنگی وا گزیده
зи морони аждари эшон гузида
ز ماران اژدر ایشان گزیده
Басии сандӯқҳо пари тангау зар
بسی صندوقها پر تنگه و زر
Ки бкшоӣӣ агар сандӯқро сар
که بکشائی اگر صندوق را سر
Зароифи коед аз фармони гузорон
ظرایف کاید از فرمان گزاران
зи баҳри тоҷу тахти тоҷдорон
ز بهر تاج و تخت تاجداران
Ҳамаи чандини матоъи подшоҳӣ
همه چندین متاع پادشاهی
Ки буд осорӣ аз фазли илоҳӣ
که بود آثاری از فضل الهی
Худо дод он худованди ғзо ро
خدا داد آن خداوند غزا را
Ки дар хури бади ғзоҳош , ин ҷазо ро
که در خور بد غزاهاش، این جزا را
Чунин бошад футуҳи осмонӣ
چنین باشد فتوح آسمانی
Кат аз ҷоӣӣ расед конро ндонӣ
کت از جائی رسید کان را ندانی
Касе каши зи осмони як дар кшоднд ,
کسی کش ز آسمان یک در کشادند،
з ҳар сӯи сад дар дигари кшоднд !
ز هر سو صد در دیگر کشادند!