Зоҳидӣ аз хон ризои тӯшаи гир

زاهدی از خوان رضا توشه گیر

Гашти зи ғавғои ҷаҳони гӯшаи гир

گشت ز غوغای جهان گوشه‌گیر

Шуд зи басии саҷдаи пинҳоняш

شد ز بسی سجدهٔ پنهانیش

Хоки замини сандали пишониш

خاک زمین صندل پیشانیش

То ба навад соли дарин доварӣ

تا به نود سال درین داوری

Дошт зи тавфиқи худои ёварӣ

داشت ز توفیق خدا یاوری

Субҳи дамии Хизри зи хзрои дашт

صبح دمی خضر ز خضرای دشت

Сӯии ниҳони хонаи розаши гузашт

سوی نهان خانهٔ رازش گذشت

Гуфт зи илмӣ ки маро дода анд

گفت ز علمی که مرا داده‌اند

Маърифат ҳар ду саро дода анд

معرفت هر دو سرا داده‌اند

наменагарм кин амали сидқи зой

می نگرم کاین عمل صدق زای

намекунӣ ва менапазирад худоӣ

می کنی و می نپذیرد خدای

Пери зи ҳолат чу гулӣ бар шигифт

پیر ز حالت چو گلی بر شگفت

Астнм аз тараб ифшоанд ва гуфт

استنم از طرب افشاند و گفت

Гар напазирад зи ман ҳеҷ кас

گر نپذیرد ز من هیچ کس

Онкӣ нигаҳ мекунад онам на бас

آنکه نگه می‌کند آنم نه بس

Ман амал хеш кунам бандаи вор

من عمل خویش کنم بنده وار

Он ки хдоӣист баронам чаҳ кор

آن که خدائیست برانم چه کار

Хусрав агар дайни талабӣ кор кун

خسرو اگر دین طلبی کار کن

Тоъат яздон кун ва бисёр кун

طاعت یزدان کن و بسیار کن