Буд ядуллоҳи бўғо дар масоф

بود یدالله بوغا در مصاف

Бо яке аз кӣнаи варон дар тавоф

با یکی از کینه وران در طواف

Ҳамла басӣ кард савори далер

حمله بسی کرد سوار دلیر

Габр ситезанда наомад ба зер

گبر ستیزنده نیامد به زیر

То ба чунон каши макаш аз дастбурд

تا به چنان کش مکش از دستبرد

Шуд зи ду сӯи олати пайкори хирад

شد ز دو سو آلت پیکار خرد

Ҳар ду диловар чун ба кин омаданд

هر دو دلاور چون به کین آمدند

Гарми зи тавсан ба замин омаданд

گرم ز توسن به زمین آمدند

Даст ба ҳам бар зада зон доварӣ

دست به هم بر زده زان داوری

Пой фишурданд ба зӯр оварӣ

پای فشردند به زور آوری

Ҳайдари каррор басӣ кард ҷаҳд

حیدر کرار بسی کرد جهد

Кохтар душмани базмин баради маҳд

کاختر دشمن بزمین برد مهد

Чун гуҳ он шуд ки ба хӯни карданаш

چون گه آن شد که به خون کردنش

Давр кунад бори сар аз гарданаш

دور کند بار سر از گردنش

Зад ба далерии саги зӯри озмоӣ

زد به دلیری سگ زور آزمای

Оби даҳан бар рухи шери худоӣ

آب دهن بر رخ شیر خدای

Сахт ба печид ба хашми аждаҳо

سخت به پیچید به خشم اژدها

Кард зи таҳи сайди мухолифи раҳо

کرد ز ته صید مخالف رها

Бас ки дар овехт дарави хашмнок

بس که در آویخت درو خشمناک

Кон зада бо дигар зад ба хок

کان زده با دگر زد به خاک

Зад сараш аз ханҷару синаи шикофт

زد سرش از خنجر و سینه شکافت

Сар зада дар пеши паямбари шитофт

سر زده در پیش پیمبر شتافت

Гуфт расӯлаш ки чу хасми дурушт

گفت رسولش که چو خصم درشت

Ба размӣ оварад ба сад ҳилаи пушт

به رزمی آورد به صد حیله پشت

Чист ки бигирифтӣу бгзоштӣ

چیست که بگرفتی و بگذاشتی

Бор дигар даст ба хӯн доштӣ

بار دگر دست به خون داشتی

Гуфт ниўшндаҳи эзади шинос

گفت نیوشندهٔ ایزد شناس

Коиздм оварад ба мағзи ин ҳарос

کایزدم آورد به مغز این هراس

Ман чу шудам чира бар он сахт кӯш

من چو شدم چیره بر آن سخت کوش

Об даҳан зад ба рухи ман зи ҷӯш

آب دهن زد به رخ من ز جوش

Дар ғазаб оварад марои нафаси хом

در غضب آورد مرا نفس خام

Дар даҳани нафаси ниҳодами лагом

در دهن نفس نهادم لگام

Кончаҳи ғзои зини ғазаби орми биҷой

کانچه غزا زین غضب آرم بجای

Баҳр худаст ин на зи баҳри худоӣ

بهر خودست این نه ز بهر خدای

Гашти зарурӣ ки раҳо кардамаш

گشت ضروری که رها کردمش

Пас адаб аз баҳр худо кардамаш

پس ادب از بهر خدا کردمش

Онкии ҷиҳодаши зи паии дайн буд

آنکه جهادش ز پی دین بود

Ин кунаду шарти ғзои ин буд

این کند و شرط غزا این بود

Марди ғзои ҷузи зи пай дайн накард

مرد غزا جز ز پی دین نکرد

Дид басии хусрав агар ин накард

دید بسی خسرو اگر این نکرد