Аидли адами тамлӣк дар силк вуҷӯд омад

ایدل عدم تملیک در سلک وجود آمد

Исқоту азоФтро тавҳид ва дуруд омад

اسقاط و اضافت را توحید و درود آمد

Аз оташ рӯй ӯ кӯи сӯхти ду олам ро

از آتش روی او کو سوخت دو عالم را

Дар миҷмари дил ҷонҳо сӯзанда чу авд омад

در مجمر دل جانها سوزنده چو عود آمد

Чун нест ҷуз ӯ ғайриӣ дар ҳозир ва дар ғоӣб

چون نیست جز او غیری در حاضر و در غائب

Худ шоҳид ва худ машҳӯд дар айн шуҳуд омад

خود شاهد و خود مشهود در عین شهود آمد

То ҷилва диҳад онмаҳи худро баҳамаи сӯрат

تا جلوه دهد آنمه خود را بهمه صورت

Аз дида ҳар зарра хуршед намӯд омад

از دیده هر ذره خورشید نمود آمد

Як айн ки ҷуз ӯ нест дар зоҳир ва дар ботин

یک عین که جز او نیست در ظاهر و در باطن

Ҳафтод ва ду миллат шуд тарсо ва яҳуд омад

هفتاد و دو ملت شد ترسا و یهود آمد

Кӯҳӣ чу ба ишқӣ зад нобӯд шуд аз фитрат

کوهی چو به عشقی زد نابود شد از فطرت

Ҷовид буд боқӣ ҳар чиз ки буд омад

جاوید بود باقی هر چیز که بود آمد