Куҷои рафтанди ёроне ки буданд

کجا رفتند یارانی که بودند

Чунон рафтанди пиндории набуданд

چنان رفتند پنداری نبودند

Чу хуршеду қамар дар рӯз ва дар шаб

چو خورشید و قمر در روز و در شب

Ҷамоли хештанро ме ситуданд

جمال خویشتن را می ستودند

зи чашми мо ниҳони гаштанду рафтанд

ز چشم ما نهان گشتند و رفتند

Нидои арҷъӣ кзҳқ шунӯданд

ندای ارجعی کزحق شنودند

Насиби андарун каз ғайб буданд

نصیب اندرون کز غیب بودند

Дар он ҳазрат кунун андар шуҳуданд

در آن حضرت کنون اندر شهودند

Ба асли хештани гаштанди роҷеъ

به اصل خویشتن گشتند راجع

Ббоғи васли ҷонон дар хлўднд

بباغ وصل جانان در خلودند

Ҳама ҷисмӣ ниҳоданд аз ман ва ту

همه جسمی نهادند از من و تو

Адами рафтанд ва дар айн вуҷӯданд

عدم رفتند و در عین وجودند

Ту ҳам кӯҳӣ бар афшони ним ҷонро

تو هم کوهی بر افشان نیم جانرا

Чу аз рухи ҷаъди мишкӣнро гушӯданд

چو از رخ جعد مشکین را گشودند