Айн якдигар бидидам ибтидоу интиҳоаш

عین یکدیگر بدیدم ابتدا و انتهاش

Ҷони ориф фориғ омад аз либос ва аз маош

جان عارف فارغ آمد از لباس و از معاش

Ва ҳў мъкм гуфт аз ин рӯ фош мегӯям бидон

و هو معکم گفت از این رو فاش میگویم بدان

Дрмқоми ваҳдат аз худ ман на май байнами ҷудоаш

درمقام وحدت از خود من نه می بینم جداش

Ҳақи аласт ва рбкм гуфт ваҳмаи ҷонҳо балӣ

حق الست و ربکم گفت وهمه جانها بلی

Зон кашанди аҳли вафои пайваста дар олами Балош

زان کشند اهل وفا پیوسته در عالم بلاش

Раҳматаш омаст аз ин рӯи хосро бошад хатар

رحمتش عام است از این رو خاص را باشد خطر

Анбёءу авлиёъи афтодаи андари ибтилоаш

انبیاء و اولیاء افتاده اندر ابتلاش

Рӯзи рӯйиши равшании офтоб вмоаҳ шуд

روز رویش روشنی آفتاب وماه شد

Серумаи чашми ҷаҳони байн ҳама шуд хокпош

سرمه چشم جهان بین همه شد خاکپاش

Ҳозираст он ёр дар дили ҳамчуи ҷони равшани бетон

حاضر است آن یار در دل همچو جان روشن بتن

Аз чунин ҳазрат ки мебинад туро ғофил мабош

از چنین حضرت که می بیند تو را غافل مباش

Маҳвашони хуршедро чун зарра дар рақс оваранд

مهوشان خورشید را چون ذره در رقص آورند

Кўҳёи ҷони бози пеши дилбар ва мардона бош

کوهیا جان باز پیش دلبر و مردانه باش