Омад он дилбари қаландари равиш

آمد آن دلبر قلندر روش

Фориғ аз мусҳафу ъамомаи вФш

فارغ از مصحف و عمامه وفش

Сӯхти идроки илму фатво ро

سوخت ادراک علم و فتوی را

Бамии арғавон чун оташ

بمی ارغوان چون آتش

Соғарии пуршароб Аҳмад кард

ساغری پرشراب احمد کرد

Лаб ӯ гуфт бедаҳон дар каш

لب او گفت بی دهان در کش

То бидидам ҷамоли соқӣ ро

تا بدیدم جمال ساقی را

Шудам аз чашмҳои ӯ сархуш

شدم از چشمهای او سرخوش

Дид соқӣ ки хӯрда шуд ҷомӣ

دید ساقی که خورده شد جامی

Гуфт кӯҳӣ ту мекунӣ хуши хуш

گفت کوهی تو می کنی خوش خوش